Είναι γεγονός ότι πολλές γνωριμίες σήμερα γίνονται μέσω των εφαρμογών dating και σίγουρα αποτελεί κάτι θετικό το γεγονός ότι μπορεί κανείς σήμερα να γνωρίσει τόσα άτομα που διαφορετικά δεν θα μπορούσε να έλθει ποτέ σε επαφή. Το μειονέκτημα της γεωγραφικής απόστασης ή άλλων εμποδίων έχει εκμηδενιστεί καθώς όχι μόνο παρέχεται η δυνατότητα τόσων γνωριμιών αλλά και η διατήρηση επαφής μέσω βιντεο-κλήσεων, μηνυμάτων κοκ. Τι συμβαίνει όμως και ακούμε συχνά να διαχέεται ένα αίσθημα κόπωσης από τη χρήση αυτή;
Αρχικά παίζει σημαντικό ρόλο ο χρόνος που ασχολείται κανείς με τις εφαρμογές αυτές αλλά και ο τρόπος διαχείρισης. Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, το συνεχές “swipe, scroll, repeat” λειτουργεί ως μικρός κύκλος επιβράβευσης/ανταμοιβής (προσδοκία – περιέργεια -επιβράβευση – επανάληψη) που όμως αφήνει τελικά τον χρήστη με ένα αίσθημα αποξένωσης και κενού που δεν ξέρει τι να το κάνει…
Παράλληλα, η δυνατότητα πολλαπλών επιλογών “συμμαχεί” πολλές φορές με το φόβο δέσμευσης ή έστω γνωριμίας από κοντά, επιτρέποντας στον χρήστη να “περιδιαβαίνει” σε προφίλ και επιφανειακές συνομιλίες σαν να παρατηρεί βιτρίνες στα καταστήματα έχοντας το πρόσχημα ότι γνωρίζει, διαλέγει κοκ. Το παράδοξο είναι ότι η αφθονία επιλογών, αντί να ενισχύει την ικανοποίηση, αυξάνει το άγχος και την αναβλητικότητα. Η διαδικασία συνεχούς αξιολόγησης και σύγκρισης πιθανών συντρόφων προκαλεί γνωστική κόπωση, μειώνει την ικανότητα λήψης αποφάσεων και αυξάνει την αμυντική συμπεριφορά της συναισθηματικής αποστασιοποίησης.
Επιπλέον, η έννοια του φόβου μήπως χάσει κανείς κάτι σημαντικό περιγράφει ακριβώς το άγχος ότι κάποια καλύτερη επιλογή μπορεί να υπάρχει εκεί έξω… Οι χρήστες των dating apps συχνά αποφεύγουν να δεσμευτούν επειδή φοβούνται να χάσουν άλλες, υποτιθέμενες καλύτερες ευκαιρίες.
Αλλά και η διαχείριση πολλαπλών ταυτόχρονων σχέσεων ή πιθανών γνωριμιών προκαλεί γνωστική υπερφόρτωση. Η μνήμη εργασίας του εγκεφάλου δυσκολεύεται να παρακολουθήσει πολλούς συνομιλητές, τα συναισθήματα και τις πιθανότητες επιτυχίας κάθε σχέσης. Το φαινόμενο αυτό έχει ονομαστεί “γνωστική κόπωση στις σχέσεις” (relationship cognitive fatigue) και αφορά το γεγονός ότι η συνεχής αξιολόγηση επιλογών μειώνει την ψυχολογική ικανότητα για συναισθηματική εμπλοκή.
Παρόλα αυτά, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η κούραση που προκύπτει είναι ένα φυσικό επακόλουθο και μια θετική ένδειξη ότι το άτομο συνειδητοποιεί ότι πρέπει να αλλάξει τον τρόπο διαχείρισης της εφαρμογής ή να αναζητήσει άλλους τρόπους γνωριμίας και επαφής που δεν θα τον οδηγούν παράδοξα σε μεγαλύτερη αίσθηση μοναξιάς και συναισθηματικής αποστασιοποίησης! Είναι πράγματι τρομακτικό η υπερ-συνδεσιμότητα να σε αφήνει τελικά τόσο μόνο και ανικανοποίητο!
