Βιβλιογραφια

content

Μαίρη-Τζόαν Γκέρσον

Εκδ. Καστανιώτη

Αθήνα, 2015

«Εκτός από τη γοητεία που µου ασκούσε η ψυχανάλυση, πάντα διατηρούσα την ανάγκη να δω τα πράγµατα µε έναν ευρυγώνιο φακό, πέραν του φακού που εστιάζει στην εσωτερικότητα και στον συµβολισµό», γράφει η Μ. Τζ. Γκέρσον στον πρόλογό της για να δώσει το προσωπικό της στίγµα σχετικά µε την ενασχόλησή της µε περισσότερες της µιας προσεγγίσεις στην ψυχοθεραπεία.
Αφού λοιπόν κάνει µια αναδροµή στα θεµελιώδη στοιχεία των διαφορετικών αυτών προσεγγίσεων, εστιάζοντας περισσότερο σε αυτά της συστηµικής προσέγγισης στη θεραπεία ζεύγους και οικογένειας, παρουσιάζει τις τελευταίες εξελίξεις σε κάθε ψυχοθεραπευτική περιοχή. Στη συνέχεια, µέσα από την παράθεση µιας πλειάδας κλινικών περιστατικών, συγκρίνει ή και συνθέτει θεραπευτικές στάσεις και απόψεις, πάντα έχοντας στον νου της ότι απευθύνεται κυρίως σε ψυχαναλυτές, τους οποίους θέλει να ευ­­αισθη­τοποιήσει και να κινητοποιήσει για να γνωρίσουν και να εµβαθύνουν στη συστηµική προσέγγιση.
Από την άλλη, παίρνει σαφή θέση για τη σηµασία που µπορεί να έχει µια προσωπική ψυχοθεραπεία ψυχαναλυτικού τύπου για έναν συστηµικό ψυχοθεραπευτή. Όπως υποστηρίζει, µπορεί στη θεραπεία οικογένειας η µεταβίβαση και η αντιµεταβίβαση να µπαίνουν σε δεύτερο πλάνο και να εστιάζουµε στο τι διαδραµατίζεται µπροστά µας µεταξύ των µελών της οικογένειας, ωστόσο θα ήταν πολύ χρήσιµο να έχουµε στο πίσω µέρος του µυαλού µας τα ατοµικά δυναµικά και τη µεταβιβαστική και αντιµεταβιβαστική διεργασία, διότι, όπως γράφει:
«Με το να είμαστε αποτελεσματικοί και φειδωλοί μπορεί να συγκαλυφθεί ένα πλήθος ασυνείδητων θεραπευτικών πράξεων που µπορεί να είναι οι πιο σηµαντικές, ακριβώς επειδή υπάρχουν εκτός συνείδησης».

διαβάστε περισσότερα

content

Χ.Σ. Ιεροδιακόνου

ΒΗΤΑ Ιατρικές Εκδόσεις

Αθήνα, 2015

Το βιβλίο περιέχει σχόλια του συγγραφέα πάνω σε κείμενα του Αριστοτέλη, που έχουν ψυχολογικό ενδιαφέρον και είναι επίκαιρα για την καθημερινή Ψυχιατρική και Ψυχανάλυση. Ο Ναρκισσισμός αποτελεί βασικό στοιχείο σήμερα στην ψυχιατρική θεώρηση. Ο Αριστοτέλης συζητά το θέμα της “αγάπης-προς-εαυτόν” κατά έναν τρόπο που συμπίπτει σε πολλά σημεία με τη σύγχρονη ψυχαναλυτική θεωρία: κατά πόσο υπάρχει υγιής ναρκισσισμός, πόσο διαρκεί, εάν ο ναρκισσευόμενος είναι υπερόπτης κ.ά. Το Δίκαιον πραγματεύεται ο φιλόσοφος σε έκταση και συγχρόνως αναδεικνύεται η ψυχογραφική του δεινότητα: περιγράφει πολλούς τύπους χαρακτήρων των αδικουμένων, καθώς και των αδικούντων, την ψυχολογική θέση του δικαστή, τη χρησιμότητα της επιείκειας κ.ά. Ο συγγραφέας του βιβλίου σταχυολογεί από τα κείμενα του Αριστοτέλη τη συσχέτιση του Χρόνου με τις διάφορες ψυχικές λειτουργίες, -τη σκέψη, τη μνήμη, το συναίσθημα κ.λπ.

Στο βιβλίο αυτό περιέχονται επίσης κεφάλαια όπως: Η προσωποκεντρική προσέγγιση του Σταγειρίτη, Ύπνος και Όνειρα, οι “ψυχοδυναμικές” απόψεις του Αριστοτέλη σε σύγκριση με τις “γνωσιακές – συμπεριφορικές” του Κύπριου φιλοσόφου Ζήνωνα Κιτιέα (ιδρυτή του Στωικισμού).

διαβάστε περισσότερα

content

Γεράσιμος Α. Ρηγάτος

ΒΗΤΑ Ιατρικές Εκδόσεις

Αθήνα, 2014

Οι κοινωνίες της συμβατικής λογικής αντιμετώπιζαν πάντα με διακριτό τρόπο εκείνους που εμφάνιζαν αποκλίσεις από αυτήν. Άλλοτε ένθεοι ή θεόληπτοι ή νυμφόληπτοι, άλλοτε δαιμονισμένοι και άλλοτε τρελοί, βίωσαν συχνά τον στιγματισμό, την απομόνωση, ακόμα και τη σωματική βάσανο. Ίσως, τελικά, η διαφορετικότητα να προκαλούσε τον φόβο των «γνωστικών» απέναντι στη διαφορετική λογική. Φαινόμενο διαχρονικό, αποτυπώθηκε πολύ συχνά και με διαφορετικούς τρόπους σε διάφορα έργα Τέχνης – και κυρίως στην Τέχνη του Λόγου.
Στο βιβλίο αυτό καταγράφονται και σχολιάζονται λογοτεχνικά κείμενα τα οποία αφηγούνται χαρακτηριστικές περιπτώσεις τρέλας, με εξωεπιστημονική διερεύνηση των πιθανών αιτίων. Συχνά πρόθεση των συγγραφέων είναι η σύνδεση της αποκλίνουσας κατάστασης με τρέχουσες κοινωνικές συνθήκες. Για να υπονοήσουν τότε το ερώτημα: Θα μπορούσαν διαφορετικές συνθήκες να την προλάβουν ή να τη θεραπεύσουν;

διαβάστε περισσότερα

content

Φώτης Καγγελάρης

Εκδ. Άγκυρα

Αθήνα, 2015

Ο συγγραφέας, αναλύοντας την ψυχωτική διαδικασία, συνομιλεί μ’ ένα πλήθος συγγραφέων από τον χώρο της ψυχοπαθολογίας, της φιλοσοφίας, της τέχνης, της πολιτικής και άλλων τόπων του λόγου για να αναδείξει τον βαθύ πυρήνα του ψυχωτικού υποκειμένου ως θεμελίωση της ετερότητας, αλλά και να υποστηρίξει την εγγύτητα του υποκειμένου της τρέλας με το υποκείμενο του σημαίνοντος.

Η “φυσιολογικότητα” ως άμυνα έναντι της φύσης του ανθρώπου αναδύει την ανθρώπινη συνθήκη σε Λεξεικ-όν ερμηνείας και αναζήτησης νοήματος και την επιθυμία ως το όχημα για το ταξίδι στον χρόνο.

Επίκαιρη και ανανεωμένη η κλασική αυτή μελέτη για τη σχιζοφρένεια, σε διάλογο με τα μεγάλα ερωτήματα του καιρού μας.

διαβάστε περισσότερα