ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Ποιες είναι οι φάσεις της σεξουαλικής λειτουργίας;

Οι φάσεις της σεξουαλικής λειτουργίας είναι τρεις και είναι κοινές στον άντρα και τη γυναίκα: Η φάση της ερωτικής επιθυμίας, η φάση της διέγερσης και η φάση του οργασμού. Βιβλιογραφικά αναφέρεται σε πολλές περιπτώσεις και μια τέταρτη φάση που ακολουθεί τον οργασμό και ονομάζεται φάση αποκατάστασης. Η ολοκληρωμένη σεξουαλική δραστηριότητα προϋποθέτει την ομαλή λειτουργία και αλληλοδιαδοχή όλων των φάσεων που αναφέρθηκαν. Παράλληλα, η διευκρίνιση των παραπάνω σταδίων διευκολύνει τον εντοπισμό των δυσκολιών ή δυσλειτουργιών που εμφανίζονται. Για παράδειγμα, πολλοί άντρες αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της επαρκούς στυτικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης και αναζητούν τρόπους αντιμετώπισής της, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις δεν συνειδητοποιούν ότι ξεκινούν τη σεξουαλική επαφή χωρίς να έχουν ερωτική επιθυμία. Με άλλα λόγια δεν συνειδητοποιούν ότι το πρόβλημα ξεκινά σε προηγούμενη φάση της σεξουαλικής λειτουργίας (στη φάση της ερωτικής επιθυμίας) και όχι στη φάση της διέγερσης (δηλαδή, στη στυτική λειτουργία).

content
psychologynnet.gr

Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (ΙΨΔ) και σεξουαλικά προβλήματα

Τα άτομα που εκδηλώνουν συμπτώματα ΙΨΔ εκφράζουν συχνά δυσκολίες ή και δυσλειτουργίες στη σεξουαλική τους ζωή. Αρχικά, ένα βασικό στοιχείο που υποκρύπτεται στην ΙΨΔ είναι το άγχος, στοιχείο που οπωσδήποτε επηρεάζει σημαντικές παραμέτρους μιας σχέσης σε θέματα εγγύτητας, ασφάλειας αλλά και σεξουαλικής λειτουργίας. Το άγχος μπορεί να δημιουργήσει αγωνία απόδοσης κατά τη σεξουαλική επαφή, μπλοκαρίσματα έκφρασης και ανοίγματος σε διάφορα επίπεδα, μειωμένη ερωτική επιθυμία, δυσκολία διέγερσης και οργασμού, αποφυγή/ φόβο για το σεξ. Παράλληλα, τα άτομα που πάσχουν από ΙΨΔ εκδηλώνουν συχνά έμμονες ιδέες και ψυχαναγκαστικές/ τελετουργικές πράξεις. Σχετικά με τη σεξουαλική λειτουργία, σημαντικά προβλήματα δημιουργούνται από την εκδήλωση αηδίας στη σκέψη ή και κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης. Μάλιστα, το αίσθημα αηδίας και αποστροφής μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό αν το άτομο πάσχει από έμμονες ιδέες περί μικροβίων/ μολύνσεων/ ασθενειών (π.χ. μικρόβια που σχετίζονται με το σώμα και τις σεξουαλικές εκκρίσεις), σεξουαλικής βίας (π.χ. βιασμός, κακοποίηση) ή περί θρησκείας (π.χ. αμαρτωλή ή απαγορευμένη σεξουαλική συμπεριφορά).

content
psychologynnet.gr

Σκλήρυνση κατά πλάκας: Οι αλλαγές που επέρχονται στην ερωτική ζωή

Το άτομο που πάσχει από τη συγκεκριμένη πάθηση βιώνει ήδη μια κατάσταση «πένθους» σχετικά με τις απώλειες που έχουν επέλθει στην καθημερινότητά του από τις επιπτώσεις της νόσου. Παράλληλα, είναι πιθανόν να εκδηλώνονται και σημαντικές αλλαγές όσον αφορά την κινητικότητα, το αίσθημα του πόνου, την ενεργητικότητα, που τον επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά τη σεξουαλική δραστηριότητα, η χαμηλή ενεργητικότητα ή και η νωθρότητα μπορεί να κάνουν το άτομο να θέλει να κοιμάται πολλές ώρες ή από νωρίς τη νύχτα οπότε το ζευγάρι θα πρέπει να  βρει νέους χρόνους για τη σεξουαλική επαφή. Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα στις περιπτώσεις σκλήρυνσης κατά πλάκας είναι και οι σπασμοί των άκρων που μπορεί να προκύψουν και κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής και να δημιουργήσουν σε πρώτη φάση μια αίσθηση αμηχανίας αλλά και διακοπή της σεξουαλικής πράξης. Η αίσθηση νευρικού πόνου (κάψιμο, μυρμήγκιασμα, πρήξιμο) σε διάφορες κινήσεις και στάσεις είναι επίσης σημαντική. Παρατηρούνται αλλαγές στην ικανότητα αισθητηριακής αντίληψης στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, έλλειψη κολπικής εφύγρανσης, δυσκολία στην επίτευξη του οργασμού και απώλεια της επιθυμίας για σεξουαλική επαφή στις γυναίκες. Οι άντρες, στις περισσότερες περιπτώσεις, αναφέρουν δυσκολία στη διατήρηση της στύσης και στην εκσπερμάτιση. Επίσης, ένα στοιχείο που δημιουργεί ιδιαίτερη αναστολή είναι και ο φόβος ακράτειας κατά τη διάρκεια της πράξης ή και έκλυσης αερίων. Θέματα που αφορούν την εικόνα σώματος είναι ιδιαίτερης βαρύτητας καθώς έχουν επέλθει σημαντικές αλλαγές και απασχολεί ιδιαίτερα το κατά πόσο είναι ακόμη ελκυστικοί και επιθυμητοί από τον/ τη σύντροφο.

content
psychologynnet.gr

Είναι φυσιολογικό για μια γυναίκα να μην έχει κάνει σεξ σε προχωρημένη ηλικία;

Προκειμένου να κατανοήσουμε τι είναι «φυσιολογικό» στο σεξ είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι η συμπεριφορά που εκδηλώνει μια γυναίκα σχετικά με το σεξ εξαρτάται κυρίως από την «εικόνα», την άποψη που έχει για αυτό. Υπό αυτή την έννοια μια γυναίκα που δεν έχει κάνει σεξ σε προχωρημένη ηλικία δηλώνει μια γυναίκα που έχει σημαντικά αρνητική εικόνα για το σεξ και την επικοινωνία με το άλλο φύλο, που για πολλούς λόγους αποφεύγει τη σχέση με τους άντρες (τους οποίους μπορεί να φοβάται, να απεχθάνεται, να μισεί), τη σχέση με το σώμα της, και η οποία έχει σημαντικά ταμπού για το σεξ τέτοια που την εμποδίζουν να εκφραστεί και να επικοινωνήσει με έναν ερωτικό σύντροφο κοκ. Μια γυναίκα λοιπόν που δεν έχει κάνει σεξ σε προχωρημένη ηλικία δηλώνει ουσιαστικά όλα τα παραπάνω και έτσι, υπό αυτή την έννοια, δεν μπορούμε να θεωρήσουμε φυσιολογική τη συμπεριφορά της.