ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Αντιδρώ υπερβολικά σε όλα…

Ένας βασικός λόγος που μας κάνει να αντιδρούμε υπερβολικά σε κάποια γεγονότα είναι επειδή παίρνουμε τα πράγματα προσωπικά και θεωρούμε ότι οτιδήποτε λέγεται ή συζητείται εκείνη τη στιγμή αναφέρεται σε εμάς προσωπικά και, μάλιστα, με σκοπό να μας θίξει. Παράλληλα μπορεί να έχουμε μάθει αυτό τον «υπερβολικό» τρόπο αντίδρασης, με άλλα λόγια να μιμούμαστε και να επαναλαμβάνουμε ένα μη αποτελεσματικό πρότυπο μίμησης. Στις σχέσεις βέβαια μπορεί να διαδραματίζονται και  άλλες αλληλεπιδράσεις που θυμίζουν τον πόνο που έχουμε νιώσει στο παρελθόν ή στην παιδική μας ηλικία και αντιδρούμε υπερβολικά μην μπορώντας να ελέγξουμε τον εαυτό μας και να διαχωρίσουμε τι συμβαίνει «τώρα» και τι μας έχει ανακινήσει τραύματα του παρελθόντος. Ξεχνάμε τι πυροδότησε τη συγκεκριμένη διαφωνία εκείνη τη στιγμή και δεν τσακωνόμαστε για τους λόγους που νομίζουμε αλλά επειδή έρχονται στην επιφάνεια παλιά καταπιεσμένα συναισθήματα και νιώθουμε, για μια ακόμη φορά, ότι δεν παίρνουμε την αγάπη και την αποδοχή που θα θέλαμε. Η αίσθηση της επανάληψης αυτής της απόρριψης μπορεί να πυροδοτεί υπερβολικές αντιδράσεις και παρανοήσεις σε πολλά επίπεδα.

content
psychologynnet.gr

Πώς να επιλέξω τη γυναίκα που θα κρατάει το παιδί;

Η γυναίκα που θα κρατάει το παιδί θα περνάει μεγάλο μέρος της ημέρας με αυτό γι’ αυτό και είναι σημαντικό να είναι η ίδια σε καλή ψυχολογική διάθεση, χωρίς ιδιαίτερα πρόσφατα προβλήματα να την επιβαρύνουν ψυχολογικά. Παράλληλα, είναι σημαντικό να υπάρχει μια ταύτιση απόψεων με τους γονείς όσον αφορά τον τρόπο συμπεριφοράς στα παιδιά γενικότερα, τη διαπαιδαγώγησή τους, τον ειδικό χειρισμό διαφόρων καταστάσεων κ.ά. Και αυτά βέβαια είναι στοιχεία που μπορεί να τα παρατηρήσει κανείς και στην πράξη, σε μια περίοδο προσαρμογής που πρέπει να μεσολαβήσει πριν το παιδί μείνει μόνο του με τη γυναίκα που θα το κρατήσει. Τέλος, όπως και σε όλες τις σχέσεις στη ζωή, η «χημεία» μεταξύ των ανθρώπων παίζει καθοριστικό ρόλο και αυτό είναι σίγουρα κάτι που μπορεί να το διαισθανθεί κάθε γονιός. Εάν νιώσετε ότι επικοινωνείτε με τον άνθρωπο που έχετε απέναντί σας τότε σίγουρα βρίσκεστε μπροστά σε μια σωστή επιλογή.

content
psychologynnet.gr

Πώς λειτουργεί το παραμύθι στη σχέση γονέα-παιδιού;

Η στιγμή που ο γονέας διαβάζει ή αφηγείται ένα παραμύθι στο παιδί είναι πράγματι μοναδική καθώς αποτελεί ίσως και από τις λίγες στιγμές της ημέρας που είναι συγκεντρωμένοι και αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλον. Ο γονιός είναι έτοιμος «να δώσει» την ανάγνωση του παραμυθιού και το παιδί είναι συγκεντρωμένο κυριολεκτικά για «να την πάρει» και να την ακούσει. Αυτή η δυναμική από μόνη της καθιστά αυτή τη στιγμή πολύτιμη καθώς αναπληρώνει πιθανές απουσίες του γονέα κατά τη διάρκεια της ημέρας, έλλειψης επικοινωνίας και επαφής, ζεστασιάς και εγγύτητας. Παράλληλα το παιδί, λόγω της συγκέντρωσής του, είναι πιο δεκτικό στην επικοινωνία και στην αλληλεπίδραση και ο γονιός έχει τη δυνατότητα να αφουγκραστεί τυχόν αλλαγές της συναισθηματικής διάθεσης και συμπεριφοράς του.
Ο γονιός που διαβάζει ή αφηγείται ένα παραμύθι στο παιδί μοιάζει σαν να συμμετέχει και ο ίδιος στην πλοκή και τη δράση του, σαν να παίζει με το παιδί ενδυναμώνοντας με αυτό τον τρόπο το ρόλο και τη θέση του στο φαντασιακό κόσμο του παιδιού. Τέλος, είναι σημαντικό η ώρα του παραμυθιού να είναι συγκεκριμένη σε καθημερινή βάση καθώς επίσης και να αποκτά έναν πιο διαδραστικό χαρακτήρα μέσα από τη φαντασία, π.χ., με ερωτήσεις, αλλαγή των διαλόγων μεταξύ των ηρώων κ.ά.

content
psychologynnet.gr

Να μείνουμε μαζί;

Η συμβίωση αποτελεί μια ωραία ιδέα για έναν «νέο» τρόπο γνωριμίας με τον/ τη σύντροφο και για μια ευχάριστη συνύπαρξη και εμπειρία στην πορεία μιας σχέσης. Τα οφέλη μπορεί να είναι σημαντικά. Η συμβίωση αποτελεί επίσης μια καλή λύση για όσους επιζητούν έναν πιο «χαλαρό» τρόπο ζωής, μια εναλλακτική μορφή γάμου ουσιαστικά, πέρα από τα κοινώς αποδεκτά βήματα εξέλιξης μιας σχέσης. Παρόλα αυτά, είναι σημαντικό οι δύο σύντροφοι να συνειδητοποιούν τους λόγους για τους οποίους θέλουν να συμβιώσουν, το κίνητρο που τους ωθεί και, κυρίως, τις προσδοκίες που εναποθέτουν στην απόφασή τους αυτή. Παράλληλα, να συζητούν εκτεταμένα τις ανάγκες που επιθυμούν να καλύψουν μέσα από τη συμβίωση και, κυρίως, τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τη νέα κατάσταση (ο ένας, για παράδειγμα, μπορεί να νιώθει ακόμη ελεύθερος, ενώ ο άλλος καθόλα δεσμευμένος δια βίου).