ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Γιατί παραμένουμε σε ψυχοφθόρες σχέσεις;

Είναι γεγονός ότι συχνά συναντούμε γύρω μας ζευγάρια που για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα δεν περνούν καλά, μάλιστα θα μπορούσε να πει κανείς ότι υποφέρουν κιόλας, αλλά δεν αποφασίζουν να χωρίσουν και να απεμπλακούν από την ψυχοφθόρα κατάσταση στην οποία ζουν. Τα τελευταία χρόνια, μάλιστα, με την οικονομική κρίση, οι οικονομικές δυσκολίες χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο ως πρόσχημα ή δικαιολογία… Είναι γεγονός ότι κάθε χωρισμός απαιτεί ψυχικό σθένος, αποφασιστικότητα και αντοχή στον πόνο που συνοδεύει κάθε απώλεια στη ζωή. Η αλλαγή είναι μεγάλη και το άτομο μπορεί να νιώθει φόβο μπροστά στα δύσκολα αυτά συναισθήματα, να λυγίζει και να του φαίνεται ότι είναι αδύνατον να «ξεκολλήσει»… Τις περισσότερες φορές βέβαια, με τη μακροχρόνια παραμονή σε μια δυσλειτουργική σχέση, έχει πέσει πολύ και η αυτοπεποίθηση, το άτομο μπορεί να νιώθει απομακρυσμένο από τη διαδικασία ανεύρεσης νέου συντρόφου, να νιώθει μη ερωτεύσιμο και γενικότερα να φοβάται ότι δεν θα τα καταφέρει. Παράλληλα, η δύναμη της συνήθειας είναι μεγάλη και πολύ περισσότερη η δύναμη των μυστικών «συναισθηματικών συμβολαίων» στα οποία δομούνται πολλές σχέσεις και στην ουσία αυτά δεν μπορούν εύκολα να διαρρηχτούν και να οδηγήσουν στην υγιή λύση του χωρισμού (για παράδειγμα, «παρέχουμε ο ένας στον άλλο ασφάλεια και κοινωνικό status, αλλά δεν ενοχλούμε ο ένας τον άλλο συναισθηματικά…»).
Είναι δύσκολο να διαταραχτούν οι ισορροπίες και είναι γεγονός ότι στις περισσότερες περιπτώσεις χρειάζεται η βοήθεια ειδικού για να μπορέσει να κλυδωνιστεί το σύστημα και να επέλθει μια αλλαγή.

content
psychologynnet.gr

Ο νέος σύντροφος ενός διαζευγμένου γονέα με παιδιά…

Ο νέος σύντροφος ενός διαζευγμένου γονέα με παιδιά είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσει από την αρχή της σχέσης ότι έχει να συσχετιστεί με έναν άνθρωπο που δεν αποτελεί μονάδα αλλά «φέρει» πάντοτε μαζί του, σε ψυχικό επίπεδο τουλάχιστον, τα παιδιά του, την οικογένεια που έχει ήδη δημιουργηθεί και η οποία για τα παιδιά, ως αίσθηση ταυτότητας τουλάχιστον, δεν παύει ποτέ να υφίσταται καθώς και τον/την πρώην σύζυγο ο οποίος αποτελεί τον άλλο γονέα των παιδιών με τον οποίο συχνά χρειάζεται τακτική επαφή για συνεννόηση θεμάτων που αφορούν τα παιδιά. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια σύνθετη κατάσταση η οποία όμως εάν συνειδητοποιηθεί από την αρχή και δεν καλλιεργηθούν φαντασιώσεις για αντιζηλία και αποκλειστικότητα μπορεί να διαχειριστεί και να προχωρήσει χωρίς δυσκολίες και εμπόδια. Η άρνηση της διαφορετικής και πολυσύνθετης δυναμικής είναι που δημιουργεί τα προβλήματα και όχι η κατάσταση αυτή καθεαυτή. Παράλληλα, ο νέος σύντροφος μπορεί να αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην ανάγκη να αναλάβει ο ίδιος τον ρόλο του γονιού και το φόβο της δικής του ακύρωσης ή της υπονόμευσης της σχέσης των παιδιών με τους φυσικούς τους γονείς, ενώ προβληματίζεται για το αν έχει το δικαίωμα να καθοδηγήσει, να εκφράσει αγάπη, στοργή και θυμό. Είναι όμως γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις ο νέος σύντροφος μπορεί να «εμφανίζεται» μετά από μια περίοδο έντονης πικρίας και να αποτελεί μια αλλαγή για όλους, ακόμη και για τον/ την πρώην σύζυγο του συντρόφου. Έτσι, μπορεί να αποτελεί ένα είδος δεύτερης ευκαιρίας για μια καλύτερη ζωή και να μπορεί και ο ίδιος να απολαύσει τα θετικά του ρόλου του ως «σωτήρα» μιας χρόνιας κατάστασης πικρίας και ματαίωσης.

content
psychologynnet.gr

Οι “φανταστικοί” φίλοι των παιδιών

Πολλά παιδιά, από την ηλικία των 2,5-3 ετών στην οποία αρχίζουν να έχουν την ικανότητα να υποδύονται ρόλους στα παιχνίδια τους, μπορεί να έχουν φανταστικούς φίλους που συνεχίζουν να υπάρχουν στη ζωή τους μέχρι και τα χρόνια του δημοτικού σχολείου. Η φαντασία βοηθά τα παιδιά να μαθαίνουν για το περιβάλλον γύρω τους, να διαχειρίζονται καλύτερα τις σχέσεις τους και να μαθαίνουν να επιλύουν και να διαχειρίζονται προβλήματα. Οι φανταστικοί φίλοι μπορεί να βοηθούν ένα παιδί να αντιμετωπίσει μια σημαντική αλλαγή στη ζωή του (π.χ. αλλαγή τόπου κατοικίας και σχολείου, τη γέννηση άλλου παιδιού, την ανάγκη να κάνει φίλους κ.ά.), ή το να αποκτήσει μια νέα δεξιότητα. Τα περισσότερα παιδιά έχουν επίγνωση ότι οι φανταστικοί τους φίλοι δεν είναι αληθινοί αλλά, παρόλα αυτά, νιώθουν ότι τους βοηθούν πολύ να αντεπεξέρχονται σε δύσκολες ή άβολες καταστάσεις, αλλά και ως διέξοδος σε συναισθήματα τα οποία δεν μπορούν να κατανοήσουν ή να εκφράσουν. Για πολλά παιδιά ένας φανταστικός φίλος είναι απλά διασκέδαση και ψυχαγωγία και ερευνητικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι το γεγονός αυτό δεν αποτελεί στοιχείο που υποδεικνύει απαραίτητα κάποια ανησυχία για τους γονείς ή ότι ένα παιδί έχει δυσκολία στις κοινωνικές του συναναστροφές, νιώθει μοναξιά ή βαριέται. Όπως τονίζεται, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και θα πρέπει να εκτιμάται αν η εμφάνιση ενός φανταστικού φίλου στη ζωή του παιδιού υποδεικνύει την απουσία κάτι άλλου σημαντικού στη ζωή του, τη δυσκολία του να κάνει φίλους κλπ., ή, απλά, πολύ μη δομημένο/ ελεύθερο χρόνο στο σπίτι τον οποίο το παιδί έχει ανάγκη να γεμίσει με κάτι πιο ενδιαφέρον και περιπετειώδες..

content
psychologynnet.gr

Μεγαλώνοντας, ένα παιδί μπορεί να αισθάνεται ότι δεν αγαπά τους γονείς του. Πόσο «φυσιολογικό» είναι αυτό;

Σίγουρα ένα παιδί πρέπει να είναι πολύ θυμωμένο με τους γονείς του για να νιώθει ότι δεν τους αγαπά και ότι δεν θέλει να τους ξαναδεί. Θα πρέπει να έχουν συμβεί συγκρούσεις και ρήξεις στη σχέση που έχουν προκαλέσει μεγάλη απογοήτευση, θλίψη και κυρίως το αίσθημα της προδοσίας. Θα πρέπει η παρουσία του γονέα, από βοηθητική και δοτική που πρέπει να είναι, να έχει μετατραπεί σε σχέση που επιβαρύνει τη ζωή του παιδιού, που προσθέτει παρά επιλύει προβλήματα, που το «βασανίζει».
Οι ενοχές φυσικά που ακολουθούν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα είναι πολύ έντονες γιατί οι γονείς είναι εκείνοι που μας φέρνουν στη ζωή και μας φροντίζουν. Παράλληλα, αποτελούν σημείο αναφοράς και πρότυπο ζωής. Έτσι, ένα παιδί, όσο κι αν δεν μπορεί να το συνειδητοποιήσει, εξαρτάται από τους γονείς του για να μεγαλώσει και να επιβιώσει ουσιαστικά. Αν σκέφτεται τόσο αρνητικά για τους γονείς του μπορεί ασυνείδητα να φοβάται ότι θα μείνει μόνο του, θα εγκαταλειφθεί και ότι θα «τιμωρηθεί» για τις κακές σκέψεις που κάνει.