ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Μεγαλώνοντας, ένα παιδί μπορεί να αισθάνεται ότι δεν αγαπά τους γονείς του. Πόσο «φυσιολογικό» είναι αυτό;

Σίγουρα ένα παιδί πρέπει να είναι πολύ θυμωμένο με τους γονείς του για να νιώθει ότι δεν τους αγαπά και ότι δεν θέλει να τους ξαναδεί. Θα πρέπει να έχουν συμβεί συγκρούσεις και ρήξεις στη σχέση που έχουν προκαλέσει μεγάλη απογοήτευση, θλίψη και κυρίως το αίσθημα της προδοσίας. Θα πρέπει η παρουσία του γονέα, από βοηθητική και δοτική που πρέπει να είναι, να έχει μετατραπεί σε σχέση που επιβαρύνει τη ζωή του παιδιού, που προσθέτει παρά επιλύει προβλήματα, που το «βασανίζει».
Οι ενοχές φυσικά που ακολουθούν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα είναι πολύ έντονες γιατί οι γονείς είναι εκείνοι που μας φέρνουν στη ζωή και μας φροντίζουν. Παράλληλα, αποτελούν σημείο αναφοράς και πρότυπο ζωής. Έτσι, ένα παιδί, όσο κι αν δεν μπορεί να το συνειδητοποιήσει, εξαρτάται από τους γονείς του για να μεγαλώσει και να επιβιώσει ουσιαστικά. Αν σκέφτεται τόσο αρνητικά για τους γονείς του μπορεί ασυνείδητα να φοβάται ότι θα μείνει μόνο του, θα εγκαταλειφθεί και ότι θα «τιμωρηθεί» για τις κακές σκέψεις που κάνει.

content
psychologynnet.gr

Ο νέος σύντροφος ενός διαζευγμένου γονέα με παιδιά…

Ο νέος σύντροφος ενός διαζευγμένου γονέα με παιδιά είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσει από την αρχή της σχέσης ότι έχει να συσχετιστεί με έναν άνθρωπο που δεν αποτελεί μονάδα αλλά «φέρει» πάντοτε μαζί του, σε ψυχικό επίπεδο τουλάχιστον, τα παιδιά του, την οικογένεια που έχει ήδη δημιουργηθεί και η οποία για τα παιδιά, ως αίσθηση ταυτότητας τουλάχιστον, δεν παύει ποτέ να υφίσταται καθώς και τον/την πρώην σύζυγο ο οποίος αποτελεί τον άλλο γονέα των παιδιών με τον οποίο συχνά χρειάζεται τακτική επαφή για συνεννόηση θεμάτων που αφορούν τα παιδιά. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια σύνθετη κατάσταση η οποία όμως εάν συνειδητοποιηθεί από την αρχή και δεν καλλιεργηθούν φαντασιώσεις για αντιζηλία και αποκλειστικότητα μπορεί να διαχειριστεί και να προχωρήσει χωρίς δυσκολίες και εμπόδια. Η άρνηση της διαφορετικής και πολυσύνθετης δυναμικής είναι που δημιουργεί τα προβλήματα και όχι η κατάσταση αυτή καθεαυτή. Παράλληλα, ο νέος σύντροφος μπορεί να αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην ανάγκη να αναλάβει ο ίδιος τον ρόλο του γονιού και το φόβο της δικής του ακύρωσης ή της υπονόμευσης της σχέσης των παιδιών με τους φυσικούς τους γονείς, ενώ προβληματίζεται για το αν έχει το δικαίωμα να καθοδηγήσει, να εκφράσει αγάπη, στοργή και θυμό. Είναι όμως γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις ο νέος σύντροφος μπορεί να «εμφανίζεται» μετά από μια περίοδο έντονης πικρίας και να αποτελεί μια αλλαγή για όλους, ακόμη και για τον/ την πρώην σύζυγο του συντρόφου. Έτσι, μπορεί να αποτελεί ένα είδος δεύτερης ευκαιρίας για μια καλύτερη ζωή και να μπορεί και ο ίδιος να απολαύσει τα θετικά του ρόλου του ως «σωτήρα» μιας χρόνιας κατάστασης πικρίας και ματαίωσης.

content
psychologynnet.gr

«Ο έφηβος γιος μου κλέβει από καταστήματα…»

Είναι πράγματι ένα σοκ για έναν γονιό όταν αντιλαμβάνεται, είτε μέσω διαφόρων αντικειμένων που ξαφνικά το παιδί φέρνει στο σπίτι, είτε όταν τελικά πιάνεται και συλλαμβάνεται, ότι μπορεί να κλέβει από διάφορα καταστήματα. Και είναι ακόμη πιο σοκαριστικό όταν κλέβει πράγματα τα οποία έχει ή δεν του λείπουν. Πολλοί έφηβοι μπορεί να εμπλακούν σε αυτή τη συμπεριφορά απλά και μόνο για τη διέγερση και την «πώρωση» που τους αποφέρει. Εξάπτονται από την αίσθηση της περιπέτειας και το ρίσκο: μπορεί και να τους πιάσουν, μπορεί και όχι, όμως μερικές φορές τόσο πολύ δεν προσέχουν που τους πιάνουν τελικά. Η επίδραση της παρέας των συνομηλίκων είναι πολύ σημαντική σε αυτή την περίπτωση γιατί αν έχουν εμπλακεί σε μια παρέα που το κάνει αυτό, θα το κάνουν και οι ίδιοι γιατί διαφορετικά θα θεωρηθούν εκτός παρέας και μη αποδεκτοί. Για τους έφηβους είναι πολύ σημαντική η αποδοχή και η ένταξη στην ομάδα των συνομηλίκων.
Τα αίτια βέβαια αυτής της συμπεριφοράς μπορεί να είναι και πιο σοβαρά και να εξυπηρετούν βαθύτερες ψυχικές ανάγκες: ένας έφηβος μπορεί να κλέβει από τα καταστήματα «αυτά που δεν έχει», δηλαδή την αγάπη και την προσοχή των σημαντικών άλλων στη ζωή του, και έτσι ελπίζει ότι θα γεμίσει συναισθηματικά και θα νιώσει καλύτερα. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για ένα θέμα που οι γονείς πρέπει να αξιολογήσουν με προσοχή και να αναζητήσουν τη βοήθεια ειδικού.

content
psychologynnet.gr

Τι με εμποδίζει να κάνω μια σχέση;

Είναι καταρχήν σημαντική η συνειδητοποίηση ότι κάτι εσωτερικό, ψυχικό επηρεάζει ασυνείδητα ή συνειδητά τον τρόπο επιλογής συντρόφων, την επικοινωνία και γενικότερα την αλληλεπίδραση μαζί τους. Η αυτοεκτίμηση αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα που διακινεί τις επιλογές μας καθώς εάν δεν πιστεύουμε ότι αξίζουμε πολλά πράγματα, δεν μπορούμε και να τα διεκδικήσουμε αλλά ούτε και να επιλέξουμε ανθρώπους που θα μας τα προσφέρουν. Παράλληλα, ο τρόπος με τον οποίο έχουμε βιώσει τις σχέσεις εγγύτητας στη ζωή μας ρυθμίζει σημαντικά το πόσο κοντά ή πόσο μακριά αντέχουμε να βρεθούμε με έναν άλλο άνθρωπο. Η αμφιθυμία που γεννούν αυτά τα διλήμματα μας μπερδεύει και αντιμετωπίζουμε τον “άλλο”, αλλά και τον εαυτό μας, μέσα από «παραμορφωμένες» οπτικές. Είναι σημαντική η συνειδητοποίηση αυτών των παραγόντων που επηρεάζουν σημαντικά και εμποδίζουν την επιλογή και τη δημιουργία μιας σχέσης συντροφικότητας που ικανοποιεί και δίνει χαρά.