ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Συγκατοικούμε για χάρη των παιδιών…

Σε ορισμένες περιπτώσεις χωρισμών το ζευγάρι αποφασίζει, για χάρη των παιδιών, να διατηρήσει ένα λευκό γάμο, και οι δύο σύντροφοι να μείνουν απλοί συγκάτοικοι. Οι λόγοι που εξηγούν μια τέτοια απόφαση είναι πολλοί (στις μέρες μας και οικονομικοί) και είναι φυσικό οι γονείς να θέλουν να προστατεύουν τα παιδιά τους και να νιώθουν ενοχές επιφέροντας με το χωρισμό αναστάτωση στη ζωή τους. Δεν ξέρουν πώς να τους το πουν, πώς να τα μην τα πληγώσουν. Η ανάγκη αυτή είναι σεβαστή, φαίνεται όμως ότι στις περισσότερες περιπτώσεις έχει να κάνει με φόβους και ανασφάλειες των γονιών παρά με μια επιθυμητή λύση: Μπορώ να τα καταφέρω μόνος μου; Και αν με ξεχάσουν ή δεν με θέλουν πια; Μπορώ να τα βγάλω πέρα στη ζωή μου; Επιπλέον, σε πρακτικό επίπεδο, δύσκολα επιτυγχάνεται ένα τέτοιο εγχείρημα. Συχνά είναι καλύτερα οι δύο πρώην σύζυγοι να μένουν πολύ κοντά, ή σε δύο διαφορετικά διαμερίσματα στην ίδια πολυκατοικία.
Από τη μεριά των παιδιών, εκείνα προτιμούν πάντα και ζουν καλά με δύο γονείς που αγαπιούνται και έχουν επιλέξει να ζουν μαζί γιατί οι ίδιοι το επιθυμούν, όχι όμως με δύο γονείς που «θυσιάζονται» γι’ αυτά ή προσποιούνται κάτι που δεν είναι, ουσιαστικά κοροϊδεύοντάς τα.

content
psychologynnet.gr

Δεν μπορώ να σταματήσω να φωνάζω στα παιδιά μου…

Είναι γεγονός ότι πολλοί γονείς φτάνουν σε αυτή τη διαπίστωση νιώθοντας πολλές ενοχές και ανησυχία για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτή η συμπεριφορά προς τα παιδιά τους. Συμβαίνει όμως, και σημασία έχει πρώτα να την κατανοήσουμε για να δούμε πώς μπορούμε να την αλλάξουμε. Όταν λοιπόν φωνάζουμε στα παιδιά μας σημαίνει ότι δεν μας ακούνε και ότι δεν μπορούμε να επιβληθούμε με άλλους τρόπους, και, κυρίως, ότι είμαστε πολύ κουρασμένοι και εξαντλημένοι από τις υψηλές απαιτήσεις της γονεϊκότητας. Όταν όμως έχουμε πια εμπλακεί σε αυτόν το φαύλο κύκλο ουσιαστικά, είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε ότι φωνάζοντας έχουμε αυξήσει τα όρια ανυπακοής γιατί το παιδί έχει μάθει ότι πρέπει να φτάσουν εκεί τα πράγματα για να εννοούμε κάτι. Το παιδί «έχει μάθει» ότι μπορεί να μας βγάλει εκτός ελέγχου. Παρεμβαίνουμε λοιπόν πιο νωρίς, πριν εξαντληθούν τα παραπάνω όρια, και ο τόνος της φωνής μας πρέπει να είναι σταθερός και αποφασιστικός. Εάν νιώθουμε ότι έχουμε εξαντληθεί, ας αποσυρθούμε για λίγο για να ηρεμήσουμε και ας μας αντικαταστήσει εκείνη τη στιγμή ο/η σύντροφός μας. Είναι σημαντικό να δώσουμε το μήνυμα ότι εννοούμε κάτι από την πρώτη στιγμή που το λέμε.

content
psychologynnet.gr

Πώς νιώθουν οι άνθρωποι που φοβούνται τη δέσμευση;

Πολλοί άνθρωποι φοβούνται τη δέσμευση στις ανθρώπινες σχέσεις, πολλές φορές χωρίς καν οι ίδιοι να το συνειδητοποιούν ότι κρατούν αποστάσεις και ότι δεν δένονται συναισθηματικά με τον/ τη σύντροφό τους. Νιώθουν έντονο άγχος έως και πανικό στην αίσθηση της δέσμευσης και φοβούνται οποιαδήποτε κατάσταση έχει σταθερό και μόνιμο χαρακτήρα. Ο φόβος αυτός είναι παρόμοιος με την αίσθηση της κλειστοφοβίας: όπως ο κλειστός χώρος προκαλεί την αίσθηση του εγκλωβισμού, έτσι και η δέσμευση βιώνεται ως «παγίδευση» και το άτομο νιώθει εγκλωβισμένο ψυχολογικά. Το άγχος που βιώνεται είναι έντονο και ο ίδιος προσπαθεί να βρει τρόπους να «ξεφύγει» κυριολεκτικά από τη δυσάρεστη κατάσταση. Έτσι επέρχεται απότομη αλλαγή στη διάθεση και τη συμπεριφορά του, ο έρωτας μεταμορφώνεται σε άγχος και ο/ η σύντροφος σε ένα πρόσωπο που προκαλεί, χωρίς να φταίει σε κάτι συγκεκριμένα, δυσάρεστα συναισθήματα και το οποίο πρέπει να αποφύγει και να απομακρύνει.

content
psychologynnet.gr

Το ζευγάρι στο στάδιο της αμφιθυμίας για το χωρισμό

Το ζευγάρι που αντιμετωπίζει προβλήματα στη σχέση του, που φαίνεται να μην επιλύονται με την πάροδο του χρόνου, περνά από το στάδιο της αμφιθυμίας για το αν πρέπει να προχωρήσει στο χωρισμό ή όχι. Οι σκέψεις για τα υπέρ και τα κατά ενός επερχόμενου χωρισμού είναι καθημερινές προκειμένου να ληφθεί μια απόφαση. Ένα ζευγάρι που επισκέπτεται έναν ειδικό ψυχικής υγείας σε αυτό το στάδιο είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσει ότι βρίσκεται στο στάδιο της αμφιθυμίας το οποίο απαιτεί χρόνο για τη διαχείρισή του. Είναι σημαντικό να μπορέσουν οι δύο σύντροφοι να μιλήσουν για το πώς νιώθουν ο ένας για τον άλλον, να εκφράσουν τα παράπονα αλλά και τα θετικά αυτής της συμβίωσης καθώς και αυτό που φοβούνται ότι θα συμβεί αν χωρίσουν ή αν δεν χωρίσουν. Ποια κριτήρια θέτουν για μια τελευταία προσπάθεια; Ο ειδικός ψυχικής υγείας μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στη διευκόλυνση αυτής της διαδικασίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να προτείνει στους δύο συντρόφους να μείνουν για ένα διάστημα χωριστά προκειμένου να απομακρυνθούν για λίγο από τις εντάσεις και να συνειδητοποιήσουν τι θέλουν πραγματικά. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να τους προκαλέσει να φανταστούν το χωρισμό σε πολλές λεπτομέρειές του προκειμένου να βοηθηθούν στην απόφασή τους αλλά και στην καλύτερη προετοιμασία γι’ αυτόν. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό το ζευγάρι σταδιακά να οδηγηθεί σε μια απόφαση καθώς το στάδιο της αμφιθυμίας που παρατείνεται εντείνει τη δυσαρέσκεια, τις διαφωνίες και τις εντάσεις.