ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Τρομώδες παραλήρημα

Το τρομώδες παραλήρημα (Delirium Tremens, DT) αποτελεί ένα οξύ οργανικό ψυχοσύνδρομο που εμφανίζουν οι χρόνιοι αλκοολικοί μετά την απότομη διακοπή χρήσης αλκοόλ. Μπορεί να εκδηλωθεί σε έδαφος χρόνιου αλκοολισμού, καθώς επίσης και σε περιπτώσεις λοίμωξης, τραυματισμού στο κεφάλι, κακής διατροφής ή αφυδάτωσης καθώς επίσης και σε περιπτώσεις απότομης διακοπής ηρεμιστικών φαρμάκων (π.χ. βενζοδιαζεπίνες & βαρβιτουρικά) σε ασθενείς που έχουν ισχυρό εθισμό σε αυτά. Η κλινική εικόνα συνίσταται κυρίως από έντονη ανησυχία, άγχος, αποπροσανατολισμό, σύγχυση, εφιάλτες, οπτικές και ακουστικές ψευδαισθήσεις, πυρετό, εφίδρωση και άλλα συμπτώματα του αυτόνομου νευρικού συστήματος (ταχυκαρδία και υπέρταση). Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά αλλά μπορεί να εκδηλωθούν και 2-3 ημέρες μετά τη διακοπή χρήσης αλκοόλ με την υψηλότερη ένταση την τέταρτη ή πέμπτη ημέρα αποχής. Άλλα συχνά συμπτώματα είναι η έντονη αντιληπτική διαταραχή, όπως τα οράματα με έντομα, φίδια κλπ. τα οποία μπορεί να είναι παραισθήσεις ή ψευδαισθήσεις ή να σχετίζονται με το άμεσο περιβάλλον, π.χ. κορνίζες, ταπετσαρία χώρου ή απτικές ψευδαισθήσεις, όπως η μυρμηκίαση. Η εκδήλωση των συμπτωμάτων είναι σαφώς πιο έντονη τις νυχτερινές ώρες.

content
psychologynnet.gr

Αποθησαυρισμός (hoarding)

Όλοι έχουμε συναντήσει στη ζωή μας άτομα που συσσωρεύουν διαρκώς αντικείμενα που τους είναι συνήθως εντελώς άχρηστα, μην μπορώντας να πετάξουν ή να «αποχωριστούν» με ευκολία κάτι από αυτά. Συνήθως αναφέρουν ότι νιώθουν ένα συναισθηματικό δέσιμο με αυτά τα αντικείμενα και ότι δεν μπορούν να πετάξουν κάτι γιατί φοβούνται ότι μπορεί να τους χρειαστεί κάποια στιγμή και να μην το έχουν. Η συσσώρευση μπορεί να αφορά ποικιλία αντικειμένων αλλά μπορεί και κάτι που είναι εντελώς άχρηστο όπως πλαστικές σακούλες, εφημερίδες, άδεια κουτιά συσκευασιών κ.ά. Νιώθουν ασφάλεια μέσα στην υπερσυσσώρευση αντικειμένων και βιώνουν έντονο άγχος αν πιεστούν (συνήθως από το ευρύτερο περιβάλλον) για να ξεκαθαρίσουν έστω ή να πετάξουν κάτι. Όπως είναι φανερό στις περιπτώσεις αυτές δημιουργούνται σημαντικά προβλήματα με το ευρύτερο περιβάλλον και τις σχέσεις/ επικοινωνία, σοβαρά ζητήματα υγιεινής (καθαριότητας, συσσώρευσης μικροβίων κλπ.) καθώς και έλλειψη χώρου εκεί που διαμένουν. Ο αποθησαυρισμός εντάσσεται στο φάσμα των ιδεοψυχαναγκαστικών διαταραχών στις οποίες το κύριο χαρακτηριστικό είναι οι ιδεοληψίες και οι ψυχαναγκαστικές πράξεις/ τελετουργίες.

content
psychologynnet.gr

Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή & Διατροφικές Διαταραχές

Ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον συγκεντρώνει η μελέτη της συσχέτισης που μπορεί να υφίσταται μεταξύ των διατροφικών διαταραχών και των διαταραχών που συγκαταλέγονται στο ιδεοψυχαναγκαστικό φάσμα. Το στοιχείο που επισημαίνεται είναι ότι οι δύο αυτές κατηγορίες διαταραχών εμφανίζουν συμπτωματολογία η οποία, σε ένα αρχικό διαγνωστικό στάδιο, δεν μπορεί εύκολα να διαφοροποιηθεί. Για παράδειγμα, στην περίπτωση της ανορεξίας αναφέρεται το εκτεταμένο τσεκάρισμα/ έλεγχος από τον πάσχοντα εάν μια τροφή περιέχει υψηλό ποσοστό λιπαρών, το μέτρημα/ ζύγισμα της ποσότητας, επίμονα τελετουργικά σχετικά με τη διαδικασία επιλογής, αγοράς, προετοιμασίας, μαγειρέματος και κατανάλωσης μιας τροφής κοκ. Στην περίπτωση της βουλιμίας αναφέρονται εκτεταμένοι κύκλοι υπερφαγίας και στη συνέχεια προσπάθειας εμετού που συνοδεύονται από διάφορες τελετουργικές συμπεριφορές.

Εάν λοιπόν οι συμπεριφορές που προκύπτουν και στις δύο κατηγορίες διαταραχών εμφανίζουν ομοιότητες το πρώτο ζήτημα που ανακύπτει είναι διαγνωστικό, δηλαδή, σε κάθε περίπτωση, σε ποια διαγνωστική κατηγορία εντάσσεται η συμπεριφορά του πάσχοντος, εάν και οι δύο κατηγορίες είναι παρούσες παράλληλα και, στην περίπτωση που ισχύει αυτό, ποια διαταραχή ευθύνεται κυρίως ότι φέρει την άλλη. Τα ερωτήματα αυτά σαφώς θέτουν άμεσα και το ζήτημα επιλογής της κατάλληλης θεραπείας σε κάθε περίπτωση.

Τα ερευνητικά δεδομένα σήμερα υποδεικνύουν ότι οι πάσχοντες από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή εκδηλώνουν σαφώς σημαντικά πιο διαταραγμένες διατροφικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές από τους υγιείς πληθυσμούς και ότι μοιράζονται ορισμένα από τα ψυχοπαθολογικά χαρακτηριστικά διατροφικών συνηθειών που εμφανίζονται στις διατροφικές διαταραχές. Ερευνητικά δεδομένα υποδεικνύουν επίσης ότι στοιχεία της εγκεφαλικής λειτουργίας στην περίπτωση των ιδεοψυχαναγκαστικών διαταραχών μπορεί να σχετίζονται άμεσα με κέντρα εγκεφαλικής λειτουργίας που ελέγχουν την παχυσαρκία. Σε κάθε περίπτωση τα αποτελέσματα των ερευνών θα υποδείξουν την εξέλιξη κατάλληλων θεραπειών και για τις δύο κατηγορίες.

content
psychologynnet.gr

Πώς αντιμετωπίζεται η νευρογενής ανορεξία;

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της νευρογενούς ανορεξίας ακολουθεί συνήθως δύο βασικούς άξονες: την προσπάθεια επαναφοράς σε φυσιολογικό βάρος και αποκατάστασης οποιωνδήποτε ιατρικών προβλημάτων έχουν προκύψει από την ασιτία έτσι ώστε να μην κινδυνεύει άμεσα η ζωή του ατόμου, και την ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση της αυτοκαταστροφικής συμπεριφοράς της ανορεξίας. Η ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση απευθύνεται κυρίως στους φόβους αλλά και τις επιθυμίες που έκαναν το άτομο να σταματήσει να τρώει, την αρνητική εικόνα σώματος και, κυρίως, το φόβο του να «μεγαλώσει» και να αποχωριστεί τους οικογενειακούς δεσμούς λειτουργώντας εποικοδομητικά και όχι αυτοκαταστροφικά για τον ίδιο του τον εαυτό. Πίσω από τη διαταραγμένη διατροφική συμπεριφορά «κρύβονται» πολύ δύσκολα και δυσάρεστα συναισθήματα τα οποία το ίδιο το άτομο δεν έχει μπορέσει να διαχειριστεί, όπως θυμός, ντροπή, αίσθηση ανεπάρκειας, η εμπειρία του να μην αναγνωρίζεται ως αυτόνομο άτομο με το δικαίωμα να ζει τη ζωή του όπως αυτό θέλει και, τέλος, η αίσθηση ότι είναι αόρατο, άγνωστο στους γύρω του και μη αποδεκτό γι’ αυτό που είναι.