ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Νυχτερινές κρίσεις πανικού

Οι νυχτερινές κρίσεις πανικού είναι κρίσεις πανικού που εκδηλώνονται κατά τη διάρκεια του ύπνου. Το άτομο ξυπνά με αίσθημα τρόμου και πανικού, με συμπτώματα παρόμοια με αυτά που συμβαίνουν σε μια κρίση πανικού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Όμως, η νυχτερινή κρίση πανικού διαφοροποιείται από άλλες καταστάσεις διέγερσης κατά τη διάρκεια του ύπνου που οφείλονται σε εφιάλτες ή ενοχλήσεις από το περιβάλλον, όπως π.χ. δυνατοί θόρυβοι. Οι περισσότεροι πάσχοντες δηλώνουν ότι οι νυχτερινοί πανικοί συμβαίνουν μία με τρεις ώρες αφότου έχουν αποκοιμηθεί και συνήθως δεν συμβαίνουν περισσότερο από μία φορά κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Όταν συμβεί μια νυχτερινή κρίση πανικού ο ύπνος διαταράσσεται και το άτομο δυσκολεύεται να ξανακοιμηθεί. Το γεγονός αυτό αρχίζει να οδηγεί στη δημιουργία ενός φαύλου κύκλου: φόβος καθώς πλησιάζει η νύχτα και η ώρα του ύπνου. Το άτομο αρχίζει να φοβάται να πάει να κοιμηθεί μήπως και του ξανασυμβεί μια κρίση πανικού… Η όλη κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική απώλεια ύπνου και διατάραξη του κύκλου του, γεγονός που τελικά επιδεινώνει τη συχνότητα των νυχτερινών πανικών.

content
psychologynnet.gr

Συγχυτικά επεισόδια ηλικιωμένων κατά την παραμονή τους στο νοσοκομείο

Η παραμονή των ηλικιωμένων στο χώρο του νοσοκομείου, ιδιαίτερα αν πρόκειται για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα, μπορεί να επιφέρει συγχυτικά επεισόδια, γνωστά και ως «ντελίριο» ή «ψύχωση του νοσοκομείου». Πρόκειται για ξαφνικές αλλαγές/ διαταραχές στο επίπεδο της συνείδησης, της προσοχής, της γνωσιακής λειτουργίας και αντίληψης που αναπτύσσονται σε σύντομο χρονικό διάστημα παρουσιάζοντας διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας. Συνοδεύονται από συμπτώματα όπως η σύγχυση, ο αποπροσανατολισμός στο χώρο και το χρόνο, οι αλλαγές στο επίπεδο συνειδητότητας (από την υπερδιέγερση στην «ακινητοποίηση»), η αδυναμία εστίασης της προσοχής και, ορισμένες φορές, οι παραισθήσεις. Οι συγγενείς και το οικείο περιβάλλον μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στην πρόληψη ή και τον περιορισμό των συμπτωμάτων:

α). Μπορούν να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν ένα πιο οικείο περιβάλλον στο δωμάτιο του νοσοκομείου φέρνοντας, για παράδειγμα, ορισμένες οικογενειακές φωτογραφίες ή αγαπημένα αντικείμενα. β). Κατά την έναρξη του επεισοδίου είναι σημαντικό να παραμείνει κάποιο οικείο πρόσωπο μαζί του όσο γίνεται περισσότερο, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Με αυτό τον τρόπο παρέχεται ανακούφιση και ασφάλεια αλλά και οι συγγενείς γνωρίζουν καλά το δικό τους άνθρωπο και είναι σε θέση να αξιολογήσουν εάν έχει αλλάξει κάτι στην συμπεριφορά του και είναι διαφορετικός. γ). Να επιβεβαιωθεί ότι ο ηλικιωμένος έχει μαζί του τα γυαλιά του, τα ακουστικά του, την τεχνητή του οδοντοστοιχία τα οποία συνήθως απομακρύνονται κατά την παραμονή στο νοσοκομείο αλλά συνεισφέρουν σημαντικά στον προσανατολισμό/ προσαρμογή του, δ). Να ενημερώνεται διαρκώς για την ώρα της ημέρας, την ημέρα της εβδομάδας, το πού βρίσκεται και γιατί. ε). Να επιδιώκεται σωματική και κινητική δραστηριότητα. Να βοηθιέται να σηκώνεται καθημερινά και να περπατά. Είναι σημαντική η συζήτηση για τρέχοντα καθημερινά ή οικογενειακά θέματα, διάφορα παιχνίδια, όπως χαρτιά κλπ., που τον βοηθούν να διατηρήσει μια νοητική εγρήγορση και άσκηση. στ). Είναι σημαντικό να ενοχλείται κατά το δυνατόν λιγότερο κατά τη διάρκεια της νύχτας καθώς οι διακοπές ύπνου αυξάνουν τον κίνδυνο για εκδήλωση ντελίριο.

content
psychologynnet.gr

Τι είναι οι προβολικές τεχνικές στη δραματοθεραπεία;

Στη δραματοθεραπεία οι προβολικές τεχνικές χρησιμοποιούνται προκειμένου ο συμμετέχων να μπορέσει να προβάλλει πλευρές του εαυτού του σε αντικείμενα (ή καταστάσεις που αφορούν τα αντικείμενα), όπως είναι, για παράδειγμα, οι κούκλες, τα παιχνίδια, οι μάσκες, οι μαριονέτες, το μέικαπ κ.ά. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνει και περνά στο χώρο του «φανταστικού» και του μύθου όπου το επίκεντρο της προσοχής δεν είναι πλέον στον ίδιο ως άτομο αλλά στην περσόνα ή το ρόλο που έχει πάρει μέσω της προβολής (είμαι «εγώ» αλλά, παράλληλα, «δεν είμαι κι εγώ»). Παράλληλα, με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται στη δραματοθεραπεία η τεχνική της δραματουργικής απόστασης που είναι βασική και πολύ σημαντική όσον αφορά τη λειτουργία και αποτελεσματικότητα της δραματοθεραπείας.

content
psychologynnet.gr

Φαγοφοβία: Ο φόβος της κατάποσης

Η κατάποση ξηρής και υγρής τροφής, χαπιών κλπ. μπορεί να φαίνεται μια εξαιρετικά απλή διαδικασία, όχι όμως και για τα άτομα που εκδηλώνουν συμπτώματα φαγοφοβίας, δηλαδή φόβου για την κατάποση. Ο φόβος της κατάποσης εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα, κυρίως όμως με το φόβο ότι αν το άτομο μασήσει την τροφή και την καταπιεί, θα πνιγεί. Οι πάσχοντες μπορεί να αποφεύγουν διάφορα είδη τροφής (ανάλογα με την υφή, το μέγεθος κλπ.), να μασούν υπερβολικά πριν την κατάποση, να παραπονούνται ότι κολλάει η τροφή στο στόμα, να εκδηλώνουν δυσκολία να εκκινήσουν τη διαδικασία της κατάποσης κρατώντας την τροφή στο στόμα, να βήχουν όταν αρχίζει η διαδικασία της κατάποσης. Είναι φανερό ότι η φαγοφοβία επιφέρει έντονη αναστάτωση στην καθημερινότητα του ατόμου, κυρίως όμως στις διατροφικές συνήθειες και πρακτικές καθώς το άτομο αρχίζει και δεν τρώει κανονικά, αποφεύγει το φαγητό, χάνει βάρος και απομονώνεται κοινωνικά αποφεύγοντας να βρεθεί με κόσμο σε ώρες γευμάτων. Σημαντικός αριθμός ατόμων αναφέρει την έναρξη των συμπτωμάτων σε σύνδεση με κάποια τραυματική εμπειρία σχετική με το φαγητό. Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως διαπιστώνεται ότι το άτομο βρίσκεται σε μια γενικότερη κατάσταση άγχους ή καταθλιπτικής διάθεσης την οποία δεν συνειδητοποιεί στην καθημερινότητά του.