ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Τι είναι το μετατραυματικό στρες;

Το μετατραυματικό στρες αφορά την ψυχολογική κατάσταση που βιώνει ένα άτομο που έχει ζήσει ένα τραυματικό γεγονός που απείλησε άμεσα την ψυχική και σωματική του ακεραιότητα. Τέτοια γεγονότα μπορεί να αφορούν φυσικές καταστροφές, πολέμους, τρομοκρατικές επιθέσεις, δυστυχήματα ή άλλου είδους άγριες επιθέσεις, όπως, είναι, για παράδειγμα, ο βιασμός, η κακοποίηση κ.ά. Τα άτομα που υποφέρουν από μετατραυματικό στρες συχνά ξαναζούν την τραυματική εμπειρία και έχουν φλας μπακ από το γεγονός, δυσκολεύονται να κοιμηθούν και νιώθουν αποκομμένα από την πραγματικότητα. Νιώθουν επίσης αίσθηση σοκ και μούδιασμα, άρνηση, αίσθηση παραζάλης, απάθεια, άγχος και φόβο, οξυθυμία ή νευρικότητα, εκρήξεις θυμού, εφιάλτες, αυτό-κατηγορία και αίσθηση ενοχής, δυσκολίες στη συγκέντρωση και τη μνήμη, αλλαγή στις συνήθειες διατροφής, πόνους και άλλες σωματικές ενοχλήσεις. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι τόσο έντονα ώστε να έχουν άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή τους.

content
psychologynnet.gr

Η χρήση των «ιστοριών» στη δραματοθεραπεία

Οι «ιστορίες» αποτελούν μια βασική τεχνική προβολής/ ταύτισης στη δραματοθεραπεία και η θεραπευτική εργασία με αυτές μπορεί να πάρει διάφορες μορφές: αφήγηση, δημιουργία, δραματοποίηση ιστορίας κ.ά. Η χρήση τους στο θεραπευτικό πλαίσιο παρέχει καταρχάς τη δυνατότητα συναισθηματικής εκφόρτισης, καλλιεργεί την ενσυναίσθηση, διεγείρει τη φαντασία, δημιουργεί εικόνες μέσα από την ενδοψυχική διεργασία και, σε κάθε περίπτωση, αποτελεί μια γέφυρα μεταξύ των ηρώων της ιστορίας και του αρχετυπικού υλικού που φέρουν και του ασυνείδητου υλικού του συμμετέχοντα. Ιδιαίτερα στα παιδιά, στα οποία η λεκτική έκφραση δεν είναι ακόμη άμεσα ανεπτυγμένη, οι αμυντικές διεργασίες μπορούν πολύ πιο άμεσα να δουλευτούν μέσα από το υλικό ταύτισης των ιστοριών και τους διάφορους συμβολισμούς τους. Έτσι, στη δραματοθεραπευτική εργασία με τις «ιστορίες» ενυπάρχει η δυνατότητα της δραματουργικής απόστασης και ο συμμετέχων μπορεί να ταυτιστεί με τον ήρωα της ιστορίας ή και να δημιουργήσει το δικό του ήρωα και με αυτό τον τρόπο να μπορέσει να επεξεργαστεί υλικό το οποίο, υπό άλλες συνθήκες, θα του δημιουργούσε σημαντικές αντιστάσεις. Η Sue Jennings (1990) αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «όσο πιο κοντά δουλεύουμε θεραπευτικά στην προσωπική ζωή του ατόμου… τόσο περισσότερους περιορισμούς θέτουμε στη διερεύνηση της ιστορίας της ζωής τους. Όσο μεγαλύτερη δραματουργική απόσταση δημιουργούμε τόσο περισσότερες θεραπευτικές επιλογές έχουμε στη διάθεσή μας».

content
psychologynnet.gr

Πώς εκδηλώνεται η επιλόχεια κατάθλιψη;

Πολλές νέες μητέρες αντιμετωπίζουν μια μελαγχολική διάθεση αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού τους. Είναι γεγονός ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να υποδεικνύει την περίπτωση επιλόχειας κατάθλιψης, ιδιαίτερα αν διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα και αν συνοδεύεται και από κάποιες άλλες ενδείξεις, όπως, έντονο αίσθημα εξάντλησης, δυσκολίες στον ύπνο και το φαγητό, άγχος και νευρικά «ξεσπάσματα», αίσθημα αναξιότητας και ενοχής ότι η ίδια δεν θα τα καταφέρει ως νέα μητέρα ή ότι δεν φροντίζει καλά το μωρό της. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό η νέα μητέρα να κατανοήσει ότι έχει επέλθει μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σας και ότι χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί σ’ αυτή. Να μην κατηγορεί τον εαυτό της, ιδιαίτερα σε μια δύσκολη περίοδο που η κούραση δεν την βοηθά καθόλου να επανέλθει άμεσα. Η συναισθηματική στήριξη από άτομα του άμεσου οικογενειακού περιβάλλοντος είναι ουσιαστική αλλά αν δεν επέρχεται άμεση ανακούφιση είναι σημαντική η αναζήτηση βοήθειας από ειδικό ψυχικής υγείας.

content
psychologynnet.gr

Τι είναι οι προβολικές τεχνικές στη δραματοθεραπεία;

Στη δραματοθεραπεία οι προβολικές τεχνικές χρησιμοποιούνται προκειμένου ο συμμετέχων να μπορέσει να προβάλλει πλευρές του εαυτού του σε αντικείμενα (ή καταστάσεις που αφορούν τα αντικείμενα), όπως είναι, για παράδειγμα, οι κούκλες, τα παιχνίδια, οι μάσκες, οι μαριονέτες, το μέικαπ κ.ά. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνει και περνά στο χώρο του «φανταστικού» και του μύθου όπου το επίκεντρο της προσοχής δεν είναι πλέον στον ίδιο ως άτομο αλλά στην περσόνα ή το ρόλο που έχει πάρει μέσω της προβολής (είμαι «εγώ» αλλά, παράλληλα, «δεν είμαι κι εγώ»). Παράλληλα, με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται στη δραματοθεραπεία η τεχνική της δραματουργικής απόστασης που είναι βασική και πολύ σημαντική όσον αφορά τη λειτουργία και αποτελεσματικότητα της δραματοθεραπείας.