ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Αυτό που αισθάνομαι είναι φόβος ή φοβία;

Ο φόβος αφορά μια φυσιολογική συναισθηματική αντίδραση σε ένα πραγματικό και ρεαλιστικό ερέθισμα κινδύνου. Οι σωματικές, διανοητικές αλλά και ψυχικές δυνάμεις του ανθρώπου τίθενται σε άμεση ενεργοποίηση, σε μια άμεση αντίδραση «φυγής ή επίθεσης», προκειμένου να ανταπεξέλθει τον κίνδυνο και να προστατεύσει τον εαυτό του. Ο φόβος υποχωρεί όταν υποχωρεί και το αίσθημα κινδύνου, γι’ αυτό και συχνά διαρκεί λίγο, έως ότου το ίδιο το άτομο εκτιμήσει ότι παρήλθε η συγκεκριμένη απειλή. Αντιθέτως, η φοβία αφορά έναν ακούσιο και εξαιρετικά έντονο φόβο για μια κατάσταση ή ένα αντικείμενο το οποίο δεν απειλεί άμεσα το άτομο τη δεδομένη στιγμή. Παράλληλα, το ίδιο το άτομο συνειδητοποιεί ότι ο φόβος του είναι παράλογος, δεν είναι όμως σε θέση να ελέγξει τις αντιδράσεις του και το άγχος που βιώνει. Αποφεύγει οποιαδήποτε κατάσταση ή συγκυρία θα μπορούσε να τον φέρει σε επαφή με το φοβικό αντικείμενο και διαφοροποιεί άμεσα τη συμπεριφορά του προκειμένου να μην εκτεθεί σε αυτό. Έτσι, επέρχονται σημαντικές δυσκολίες και παρακωλύσεις στη διεξαγωγή καθημερινών δραστηριοτήτων και συνδιαλλαγών, ιδιαίτερα αν αυτές σχετίζονται άμεσα με την εργασία του, τη διεκπεραίωση βασικών κοινωνικών επαφών κλπ.

content
psychologynnet.gr

Η «ιστορία» ως θεραπευτικό εργαλείο στη δραματοθεραπεία: Six-Part Story Method (SPSM)

Η Six-Part Story Method (SPSM) δημιουργήθηκε από τον Ισραηλινό ψυχολόγο και δραματοθεραπευτή Μ. Lahad (1992) και χρησιμοποιείται για διαγνωστικούς και θεραπευτικούς χειρισμούς στη δραματοθεραπεία. Ο συμμετέχων καλείται να δημιουργήσει μια ιστορία που αποτελείται από έξι μέρη: (1). Bασικός ήρωας/ περιβάλλον στο οποίο ζει. (2). Αποστολή/ έργο του ήρωα. (3). Εμπόδια που συναντά στην πορεία του. (4). Επιβοηθητικοί παράγοντες. (5). Κύρια δράση. (6). Συνέπειες/ αποτελέσματα.

Ο συμμετέχων αφηγείται, διαβάζει ή περιγράφει την ιστορία που δημιούργησε, στο περιεχόμενο της οποίας μπορούν να γίνουν σημαντικοί θεραπευτικοί χειρισμοί και επεξεργασία. Το πιο σημαντικό στοιχείο όμως, που εμπεριέχεται γενικότερα στη δραματοθεραπευτική εργασία με τις «ιστορίες», είναι ότι ο συμμετέχων μπορεί να ταυτιστεί με τον ήρωα της ιστορίας και να μπορέσει, με αυτό τον τρόπο, να επεξεργαστεί υλικό το οποίο, υπό άλλες συνθήκες, θα του δημιουργούσε σημαντικές αντιστάσεις.

content
psychologynnet.gr

Πώς ορίζεται η έννοια της δραματουργικής απόστασης στη δραματοθεραπεία;

Ένα βασικό στοιχείο τεχνικής στη δραματοθεραπεία, το οποίο αποτελεί και μια βασική διαφοροποίηση σε σχέση με άλλες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις, είναι η λειτουργία της δραματουργικής απόστασης. Ένα συναίσθημα, μια εσωτερική σύγκρουση, ένα πρόβλημα που απασχολεί τον συμμετέχοντα σε μια ομάδα δραματοθεραπείας μπορεί να «προβληθεί», για παράδειγμα, σε ένα αντικείμενο με το οποίο θα παίξει κατά τη διάρκεια της ομάδας ή μπορεί να γίνει ένας ρόλος με συγκεκριμένα στοιχεία προσωπικότητας και χαρακτηριστικά. Στην απόσταση αυτή λοιπόν, τη δραματουργική, τα συναισθήματα και τα προβλήματα δεν βιώνονται τόσο έντονα και, παράλληλα, είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμα χωρίς να μεσολαβεί άμεση συνειδητοποίησή τους. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, το παίξιμο ενός συγκεκριμένου ρόλου μπορεί να αποφέρει συναισθηματική εκφόρτιση και διέξοδο σε εσωτερικές ψυχικές καταστάσεις. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια ενός αυτοσχεδιασμού, υπάρχει και ο «θεατής» ο οποίος προσφέρει μια επιπλέον «θέαση» του προβλήματος που διαδραματίζεται επί σκηνής και ο οποίος βέβαια στη συνέχεια μπορεί να αλληλεπιδράσει ή να σχολιάσει το ρόλο που έχει παιχτεί και όχι τον ίδιο το συμμετέχοντα σε προσωπικό επίπεδο. Τέλος, και ο δραματοθεραπευτής μπορεί επίσης να επέμβει και να διαχειριστεί το πρόβλημα που αναπαριστάται σε έναν αυτοσχεδιασμό σε καθαρά δραματουργικό επίπεδο.

content
psychologynnet.gr

Νυχτερινές κρίσεις πανικού

Οι νυχτερινές κρίσεις πανικού είναι κρίσεις πανικού που εκδηλώνονται κατά τη διάρκεια του ύπνου. Το άτομο ξυπνά με αίσθημα τρόμου και πανικού, με συμπτώματα παρόμοια με αυτά που συμβαίνουν σε μια κρίση πανικού κατά τη διάρκεια της ημέρας. Όμως, η νυχτερινή κρίση πανικού διαφοροποιείται από άλλες καταστάσεις διέγερσης κατά τη διάρκεια του ύπνου που οφείλονται σε εφιάλτες ή ενοχλήσεις από το περιβάλλον, όπως π.χ. δυνατοί θόρυβοι. Οι περισσότεροι πάσχοντες δηλώνουν ότι οι νυχτερινοί πανικοί συμβαίνουν μία με τρεις ώρες αφότου έχουν αποκοιμηθεί και συνήθως δεν συμβαίνουν περισσότερο από μία φορά κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Όταν συμβεί μια νυχτερινή κρίση πανικού ο ύπνος διαταράσσεται και το άτομο δυσκολεύεται να ξανακοιμηθεί. Το γεγονός αυτό αρχίζει να οδηγεί στη δημιουργία ενός φαύλου κύκλου: φόβος καθώς πλησιάζει η νύχτα και η ώρα του ύπνου. Το άτομο αρχίζει να φοβάται να πάει να κοιμηθεί μήπως και του ξανασυμβεί μια κρίση πανικού… Η όλη κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική απώλεια ύπνου και διατάραξη του κύκλου του, γεγονός που τελικά επιδεινώνει τη συχνότητα των νυχτερινών πανικών.