ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Ποιοι είναι οι βασικοί θεραπευτικοί στόχοι σε μια ομάδα δραματοθεραπείας με ψυχωσικούς ασθενείς;

Σε μια ομάδα δραματοθεραπείας με ψυχωσικούς ασθενείς βασικός στόχος αρχικά είναι η κινητοποίηση και η εμπειρία ένταξης και συμμετοχής σε μια ομάδα με δημιουργική δράση. Παράλληλα, η συμμετοχή σε μια τέτοια ομάδα προσφέρει τη δυνατότητα έκφρασης και σε ένα μη λεκτικό επίπεδο που συχνά λειτουργεί απελευθερωτικά για ψυχωσικούς ασθενείς με εκτεταμένη διαταραχή στη σχέση που υφίσταται μεταξύ των λέξεων και των εννοιών τους. Το παιχνίδι και το γέλιο βοηθούν στην αποφόρτιση και την απελευθέρωση όποιων δισταγμών για προσωπική έκθεση και αυτο-έκφραση. Στο πλαίσιο αυτό, μια ομάδα δραματοθεραπείας δίνει την ευκαιρία αναζήτησης και δοκιμασίας νέων ρόλων και συμπεριφορών που πολλές φορές οι συμμετέχοντες διστάζουν να δουν ή να εφαρμόσουν με μια άλλη προοπτική στην καθημερινότητά τους. Και, βέβαια, ένας βασικός στόχος που πάντα παραμένει, και με άλλους πληθυσμούς, είναι η ικανοποίηση της ανάγκης του ανθρώπου για καλλιτεχνική έκφραση και δράση.

content
psychologynnet.gr

Πώς καταλαβαίνουμε αν κάποιος είναι μυθομανής;

Συνήθως είναι δύσκολο και χρειάζεται πολύς χρόνος για να διαπιστώσουμε αν κάποιος είναι μυθομανής. Η διαπίστωση είναι επώδυνη και τρομάζει. Ο μυθομανής λέει ψέματα σε πολλές πτυχές της καθημερινότητάς του και φτάνει στο σημείο να χάνει την αίσθηση της πραγματικότητας και να πιστεύει και ο ίδιος τα ψέματά του. Σε κάθε αφήγησή του μπορεί να έχει εντάξει ένα μικρό ή μεγάλο ψέμα, συνήθως αυτό το οποίο ο ίδιος θα ήθελε να έχει διαδραματιστεί ως γεγονός. Ο μυθομανής λέει ψέματα για να εντυπωσιάσει, να επιβληθεί, να ελέγξει τις αντιδράσεις των άλλων. Μεγάλη ανάγκη του είναι να κερδίσει τη συμπάθεια, την προσοχή και την αποδοχή των άλλων γιατί κατά βάθος νιώθει εξαιρετικά ανεπαρκής και ανασφαλής. Τα πολλά ψέματα όμως επιφέρουν συνήθως το αντίθετο αποτέλεσμα, δηλαδή την απόρριψη και απομάκρυνση των άλλων, και ένα μεγαλύτερο αίσθημα μοναξιάς, ενοχής και αποξένωσης στον ίδιο.

content
psychologynnet.gr

Ποια είναι τα συμπτώματα και τα στάδια του πένθους;

Το πένθος συνοδεύεται από έντονη θλίψη, κλάμα, εκνευρισμό, κοινωνική απόσυρση, διαταραχή της συγκέντρωσης, αυξομειώσεις του βάρους και δυσκολίες στον ύπνο. Σε πολλές περιπτώσεις, ειδικά στα αρχικά στάδια, μπορεί κανείς να νιώθει ότι τα συναισθήματά του είναι «παγωμένα», ότι δεν νιώθει στενοχώρια, λύπη ή πόνο ή, μάλλον, ότι δεν νιώθει «τίποτα». Είναι γεγονός ότι μια απώλεια μπορεί να αποτελεί ένα σοκ και αρχικά να μην μπορεί κανείς να συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί, τι νιώθει αλλά και τι σημαίνουν όλα αυτά για το μέλλον. Η συνειδητοποίηση είναι βέβαια πολύ επώδυνη όταν αυτό το αρχικό «μούδιασμα» αρχίζει να υποχωρεί και τα συναισθήματα επανέρχονται έντονα. Ο πόνος μπορεί να γίνει μεγαλύτερος και το άτομο να νιώθει μεγάλη οδύνη. Σε αυτό το στάδιο, αρχίζει κανείς να θυμάται, να αναπολεί όσα τον/ την συνέδεαν με το άτομο που έφυγε, ακόμη και από πολύ παλιά, εικόνες, αναμνήσεις, στιγμές που ήταν ξεχασμένες αλλά τώρα έρχονται και πάλι στο προσκήνιο. Η διαδικασία της προσαρμογής ξεκινά αργότερα, όταν το άτομο αρχίζει να αντιμετωπίζει την πραγματικότητα της απώλειας, ότι είναι ένα γεγονός πραγματικό, που έχει συμβεί, και σταδιακά αρχίζει να αποκτά νέους ρόλους, να συνδέεται με άλλους ανθρώπους και να επαναδομεί τις σχέσεις του και την καθημερινότητά του σε νέες βάσεις. Σιγά-σιγά, έρχεται το στάδιο στο οποίο η σχέση με εκείνον που έφυγε αρχίζει να υπάρχει αποκλειστικά στη μνήμη και η σκέψη του να μη συνοδεύεται πια από τόσο πόνο.

content
psychologynnet.gr

Πώς εκδηλώνεται η κατάθλιψη στην τρίτη ηλικία;

Η εκδήλωση κατάθλιψης στην τρίτη ηλικία είναι αρκετά συχνή και πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα και υποστηρικτικά καθώς μπορεί να οδηγήσει το ηλικιωμένο
άτομο σε επιπλέον απομόνωση και μείωση της λειτουργικότητάς του. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι τα εξής: αίσθημα «κενού», έλλειψη νοήματος, σκοπού, κινητοποίησης και ενεργητικότητας. Το άτομο μπορεί να αισθάνεται συνεχή στενοχώρια, κούραση, ανεξήγητα άλγη και πόνους, άγχος. Μπορεί να νιώθει ότι έχει χάσει το ενδιαφέρον και την αγάπη του για τις καθημερινές δραστηριότητές του, να αντιμετωπίζει προβλήματα με τον ύπνο και τη διατροφή, να ξεσπά σε κλάματα συχνά και να δυσκολεύεται να επιτελέσει διανοητικές διαδικασίες (δυσκολίες στη συγκέντρωση και λήψη αποφάσεων, προβλήματα μνήμης, προσανατολισμού). Αίσθημα αναξιότητας επικρατεί, θλίψης, απελπισίας και συχνά ενοχές χωρίς συγκεκριμένο λόγο. Τέλος, μπορεί να υπάρχει εκδήλωση αυτοκτονικού ιδεασμού,γεγονός που εκτιμάται με ιδιαίτερη προσοχή σχετικά με την επικινδυνότητά του.