ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Αποθησαυρισμός (hoarding)

Όλοι έχουμε συναντήσει στη ζωή μας άτομα που συσσωρεύουν διαρκώς αντικείμενα που τους είναι συνήθως εντελώς άχρηστα, μην μπορώντας να πετάξουν ή να «αποχωριστούν» με ευκολία κάτι από αυτά. Συνήθως αναφέρουν ότι νιώθουν ένα συναισθηματικό δέσιμο με αυτά τα αντικείμενα και ότι δεν μπορούν να πετάξουν κάτι γιατί φοβούνται ότι μπορεί να τους χρειαστεί κάποια στιγμή και να μην το έχουν. Η συσσώρευση μπορεί να αφορά ποικιλία αντικειμένων αλλά μπορεί και κάτι που είναι εντελώς άχρηστο όπως πλαστικές σακούλες, εφημερίδες, άδεια κουτιά συσκευασιών κ.ά. Νιώθουν ασφάλεια μέσα στην υπερσυσσώρευση αντικειμένων και βιώνουν έντονο άγχος αν πιεστούν (συνήθως από το ευρύτερο περιβάλλον) για να ξεκαθαρίσουν έστω ή να πετάξουν κάτι. Όπως είναι φανερό στις περιπτώσεις αυτές δημιουργούνται σημαντικά προβλήματα με το ευρύτερο περιβάλλον και τις σχέσεις/ επικοινωνία, σοβαρά ζητήματα υγιεινής (καθαριότητας, συσσώρευσης μικροβίων κλπ.) καθώς και έλλειψη χώρου εκεί που διαμένουν. Ο αποθησαυρισμός εντάσσεται στο φάσμα των ιδεοψυχαναγκαστικών διαταραχών στις οποίες το κύριο χαρακτηριστικό είναι οι ιδεοληψίες και οι ψυχαναγκαστικές πράξεις/ τελετουργίες.

content
psychologynnet.gr

Η «ιστορία» ως θεραπευτικό εργαλείο στη δραματοθεραπεία: Six-Part Story Method (SPSM)

Η Six-Part Story Method (SPSM) δημιουργήθηκε από τον Ισραηλινό ψυχολόγο και δραματοθεραπευτή Μ. Lahad (1992) και χρησιμοποιείται για διαγνωστικούς και θεραπευτικούς χειρισμούς στη δραματοθεραπεία. Ο συμμετέχων καλείται να δημιουργήσει μια ιστορία που αποτελείται από έξι μέρη: (1). Bασικός ήρωας/ περιβάλλον στο οποίο ζει. (2). Αποστολή/ έργο του ήρωα. (3). Εμπόδια που συναντά στην πορεία του. (4). Επιβοηθητικοί παράγοντες. (5). Κύρια δράση. (6). Συνέπειες/ αποτελέσματα.

Ο συμμετέχων αφηγείται, διαβάζει ή περιγράφει την ιστορία που δημιούργησε, στο περιεχόμενο της οποίας μπορούν να γίνουν σημαντικοί θεραπευτικοί χειρισμοί και επεξεργασία. Το πιο σημαντικό στοιχείο όμως, που εμπεριέχεται γενικότερα στη δραματοθεραπευτική εργασία με τις «ιστορίες», είναι ότι ο συμμετέχων μπορεί να ταυτιστεί με τον ήρωα της ιστορίας και να μπορέσει, με αυτό τον τρόπο, να επεξεργαστεί υλικό το οποίο, υπό άλλες συνθήκες, θα του δημιουργούσε σημαντικές αντιστάσεις.

content
psychologynnet.gr

Πώς ορίζεται η έννοια της δραματουργικής απόστασης στη δραματοθεραπεία;

Ένα βασικό στοιχείο τεχνικής στη δραματοθεραπεία, το οποίο αποτελεί και μια βασική διαφοροποίηση σε σχέση με άλλες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις, είναι η λειτουργία της δραματουργικής απόστασης. Ένα συναίσθημα, μια εσωτερική σύγκρουση, ένα πρόβλημα που απασχολεί τον συμμετέχοντα σε μια ομάδα δραματοθεραπείας μπορεί να «προβληθεί», για παράδειγμα, σε ένα αντικείμενο με το οποίο θα παίξει κατά τη διάρκεια της ομάδας ή μπορεί να γίνει ένας ρόλος με συγκεκριμένα στοιχεία προσωπικότητας και χαρακτηριστικά. Στην απόσταση αυτή λοιπόν, τη δραματουργική, τα συναισθήματα και τα προβλήματα δεν βιώνονται τόσο έντονα και, παράλληλα, είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμα χωρίς να μεσολαβεί άμεση συνειδητοποίησή τους. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, το παίξιμο ενός συγκεκριμένου ρόλου μπορεί να αποφέρει συναισθηματική εκφόρτιση και διέξοδο σε εσωτερικές ψυχικές καταστάσεις. Παράλληλα, κατά τη διάρκεια ενός αυτοσχεδιασμού, υπάρχει και ο «θεατής» ο οποίος προσφέρει μια επιπλέον «θέαση» του προβλήματος που διαδραματίζεται επί σκηνής και ο οποίος βέβαια στη συνέχεια μπορεί να αλληλεπιδράσει ή να σχολιάσει το ρόλο που έχει παιχτεί και όχι τον ίδιο το συμμετέχοντα σε προσωπικό επίπεδο. Τέλος, και ο δραματοθεραπευτής μπορεί επίσης να επέμβει και να διαχειριστεί το πρόβλημα που αναπαριστάται σε έναν αυτοσχεδιασμό σε καθαρά δραματουργικό επίπεδο.

content
psychologynnet.gr

Ποιο είναι το κύριο χαρακτηριστικό της κλεπτομανίας;

Το κύριο χαρακτηριστικό της κλεπτομανίας αφορά την επαναλαμβανόμενη αδυναμία αντίστασης του ατόμου στην παρόρμηση που το καταβάλει να κλέψει αντικείμενα, ενδύματα κλπ. τα οποία δεν χρειάζεται για προσωπική χρήση ή άλλη οικονομική απολαβή. Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, τα είδη που κλέβει δεν έχουν καμία χρησιμότητα για τον ίδιον, πετάγονται, πολλές φορές επιστρέφονται άμεσα, ή, ακόμη, ξεχνιούνται κρυμμένα σε κάποια ντουλάπα του σπιτιού του. Εξάλλου, στην περίπτωση της κλεπτομανίας η ικανοποίηση και η ευχαρίστηση προέρχονται από τη συγκεκριμένη πράξη που διαπράττεται και όχι από το αντικείμενο που αποκομίζει ο δράστης. Παράλληλα, ο κλεπτομανής στις περισσότερες περιπτώσεις διαθέτει χρήματα για να αγοράσει αυτό που επιθυμεί. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ο πάσχων εντοπίζεται και προθυμοποιείται να πληρώσει άμεσα τα αντικείμενα που πήρε προκειμένου να αποφύγει την περαιτέρω νομική δίωξη.