ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Τι είναι το μετατραυματικό στρες;

Το μετατραυματικό στρες αφορά την ψυχολογική κατάσταση που βιώνει ένα άτομο που έχει ζήσει ένα τραυματικό γεγονός που απείλησε άμεσα την ψυχική και σωματική του ακεραιότητα. Τέτοια γεγονότα μπορεί να αφορούν φυσικές καταστροφές, πολέμους, τρομοκρατικές επιθέσεις, δυστυχήματα ή άλλου είδους άγριες επιθέσεις, όπως, είναι, για παράδειγμα, ο βιασμός, η κακοποίηση κ.ά. Τα άτομα που υποφέρουν από μετατραυματικό στρες συχνά ξαναζούν την τραυματική εμπειρία και έχουν φλας μπακ από το γεγονός, δυσκολεύονται να κοιμηθούν και νιώθουν αποκομμένα από την πραγματικότητα. Νιώθουν επίσης αίσθηση σοκ και μούδιασμα, άρνηση, αίσθηση παραζάλης, απάθεια, άγχος και φόβο, οξυθυμία ή νευρικότητα, εκρήξεις θυμού, εφιάλτες, αυτό-κατηγορία και αίσθηση ενοχής, δυσκολίες στη συγκέντρωση και τη μνήμη, αλλαγή στις συνήθειες διατροφής, πόνους και άλλες σωματικές ενοχλήσεις. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι τόσο έντονα ώστε να έχουν άμεσο αρνητικό αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή τους.

content
psychologynnet.gr

Covid-19: Το υγειονομικό προσωπικό μπορεί να βιώνει τραύμα σε επίπεδο ηθικών αρχών (moral injury)

Στις χώρες όπου η πανδημία του covid-19 έχει φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα διασποράς και θνητότητας, το υγειονομικό προσωπικό αντιμετωπίζει πρωτόγνωρες δυσκολίες και προκλήσεις. Εκτός από τον υπέρμετρο φόρτο εργασίας, το ιατρικό προσωπικό καλείται να πάρει δύσκολες αποφάσεις υπό την πίεση εξαιρετικά δύσκολων καταστάσεων και να διανείμει, σε πολλές περιπτώσεις, λιγοστά μέσα σε εκατοντάδες ασθενείς που τα χρειάζονται εξίσου. Τα «διλήμματα» αυτά δημιουργούν έντονο στρες και συνειδησιακή σύγκρουση. Όπως περιγράφεται, οι γιατροί νιώθουν σε πολλές περιπτώσεις ότι δεν θα μπορούν να πουν σε έναν συγγενή που πενθεί για τον δικό του άνθρωπο που χάθηκε από τον ιό ότι «κάναμε ό,τι μπορούσαμε…», αλλά μόνο ότι «κάναμε ό,τι μπορούσαμε με τα μέσα που διαθέταμε, αλλά δεν ήταν αρκετά…». Τα δεδομένα αυτά θέτουν τις βάσεις για συνειδησιακή σύγκρουση, επομένως και για ένα τραύμα σε επίπεδο ηθικών αρχών (moral injury) σε κάθε γιατρό ή νοσοκόμο/α που είναι αναγκασμένος να συμμετέχει σε αυτή την εξέλιξη.

Ο όρος τραύμα σε επίπεδο ηθικών αρχών (moral injury) προέρχεται ουσιαστικά από τον στρατό και ορίζεται ως η ψυχική δυσφορία που βιώνει ένα άτομο από πράξεις που παραβιάζουν τον κώδικα ηθικών αρχών και δεοντολογίας του. Τα άτομα που βιώνουν αυτή την ψυχική δυσφορία έχουν συχνά πολλές αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό τους ή τους άλλους (για παράδειγμα, «είμαι ένας απαίσιος άνθρωπος», ή «οι ανώτεροί μου δεν ενδιαφέρονται για τις ζωές των ανθρώπων») καθώς και έντονα συναισθήματα ντροπής, ενοχής ή αποστροφής. Τα συμπτώματα αυτά μπορούν να οδηγήσουν στην εξέλιξη ψυχικής διαταραχής, όπως είναι η κατάθλιψη, το μετατραυματικό στρες καθώς και ο αυτοκτονικός ιδεασμός.

 

content
psychologynnet.gr

Πώς εκδηλώνεται η επιλόχεια κατάθλιψη;

Πολλές νέες μητέρες αντιμετωπίζουν μια μελαγχολική διάθεση αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού τους. Είναι γεγονός ότι η κατάσταση αυτή μπορεί να υποδεικνύει την περίπτωση επιλόχειας κατάθλιψης, ιδιαίτερα αν διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα και αν συνοδεύεται και από κάποιες άλλες ενδείξεις, όπως, έντονο αίσθημα εξάντλησης, δυσκολίες στον ύπνο και το φαγητό, άγχος και νευρικά «ξεσπάσματα», αίσθημα αναξιότητας και ενοχής ότι η ίδια δεν θα τα καταφέρει ως νέα μητέρα ή ότι δεν φροντίζει καλά το μωρό της. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό η νέα μητέρα να κατανοήσει ότι έχει επέλθει μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σας και ότι χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί σ’ αυτή. Να μην κατηγορεί τον εαυτό της, ιδιαίτερα σε μια δύσκολη περίοδο που η κούραση δεν την βοηθά καθόλου να επανέλθει άμεσα. Η συναισθηματική στήριξη από άτομα του άμεσου οικογενειακού περιβάλλοντος είναι ουσιαστική αλλά αν δεν επέρχεται άμεση ανακούφιση είναι σημαντική η αναζήτηση βοήθειας από ειδικό ψυχικής υγείας.

content
psychologynnet.gr

Τι είναι οι προβολικές τεχνικές στη δραματοθεραπεία;

Στη δραματοθεραπεία οι προβολικές τεχνικές χρησιμοποιούνται προκειμένου ο συμμετέχων να μπορέσει να προβάλλει πλευρές του εαυτού του σε αντικείμενα (ή καταστάσεις που αφορούν τα αντικείμενα), όπως είναι, για παράδειγμα, οι κούκλες, τα παιχνίδια, οι μάσκες, οι μαριονέτες, το μέικαπ κ.ά. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνει και περνά στο χώρο του «φανταστικού» και του μύθου όπου το επίκεντρο της προσοχής δεν είναι πλέον στον ίδιο ως άτομο αλλά στην περσόνα ή το ρόλο που έχει πάρει μέσω της προβολής (είμαι «εγώ» αλλά, παράλληλα, «δεν είμαι κι εγώ»). Παράλληλα, με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται στη δραματοθεραπεία η τεχνική της δραματουργικής απόστασης που είναι βασική και πολύ σημαντική όσον αφορά τη λειτουργία και αποτελεσματικότητα της δραματοθεραπείας.