ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Γιατί είναι σημαντικό να διαβάζουμε βιβλία;

Η ανάγνωση κάθε βιβλίου αποτελεί πάντα μια πόρτα σε προσωπικές αναζητήσεις και σε ένα προσωπικό ταξίδι. Αυτό που διαβάζουμε προσθέτει και εμπλουτίζει αυτό που έχουμε μέσα μας, σε άλλες περιπτώσεις μπορεί και να μας προβληματίζει, αλλά, πάντα μας βάζει σε μια δημιουργική συνομιλία με τον εαυτό μας. Η ανάγνωση, κυρίως λογοτεχνίας, μας φέρνει σε επαφή με το δημιουργικό κομμάτι του εαυτού μας. Μας φέρνει επίσης σε επαφή με την Τέχνη, την τέχνη της γραφής και του λόγου, της λογοτεχνίας. Η επαφή με την Τέχνη αποτελεί ούτως ή άλλως μια εμπειρία ανασύνταξης του εαυτού μας.
Παράλληλα, όταν διαβάζουμε κάτι, ασυνείδητα επεξεργαζόμαστε δικό μας προσωπικό υλικό και, έτσι, χωρίς να το συνειδητοποιούμε μπορεί να αλλάζουμε σκέψεις, ιδέες, πορεία για τα προσωπικά μας ερωτήματα και αδιέξοδα. Η διαδικασία αυτή μπορεί να γίνεται και πιο συγκεκριμένα, όταν ασυνείδητα ταυτιζόμαστε για παράδειγμα με έναν ήρωα του βιβλίου ή με μια συγκεκριμένη κατάσταση κοκ. Έτσι, ουσιαστικά, εκείνη τη στιγμή είναι σαν να μπαίνουμε κι εμείς νοερά σε έναν άλλο ρόλο και έχουμε τη δυνατότητα αφενός να ζήσουμε τη ζωή του ήρωά μας αλλά, παράλληλα, να επεξεργαστούμε και κομμάτια του εαυτού μας που θέλουμε να αλλάξουμε. Όντας κάποιος άλλος, αυτό είναι πάντα πιο εύκολο.
Τέλος, είναι σημαντική η ανάγκη για δημιουργική ανάγνωση των βιβλίων. Από μικρά παιδιά μαθαίνουμε δυστυχώς να αποστηθίζουμε, να διαβάζουμε σαν να διεκπεραιώνουμε κάτι και σαν να πρέπει να υπάρχει πάντα ένας σκοπός και ένας στόχος που το κάνουμε αυτό. Δεν διδασκόμαστε ποτέ πώς να διαβάζουμε ένα κείμενο δημιουργικά, με παύσεις, θέτοντας ερωτήματα στον εαυτό μας, ταξιδεύοντας γενικότερα… Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη για δημιουργική ανάγνωση και έτσι να την απολαύσουμε.

content
psychologynnet.gr

H δύναμη της επιθυμίας

Συχνά οι άνθρωποι αγωνίζονται για μήνες, χρόνια ολόκληρα, για την επίτευξη ενός στόχου, π.χ. την απόκτηση ενός πτυχίου, την αγορά ενός σπιτιού κ.ά., ο οποίος, όταν εκπληρωθεί, τους γεμίζει μόνο παροδικά με χαρά και ευτυχία. Μοιάζει σαν όλα πάντα να επανέρχονται στα ίδια γνώριμα επίπεδα συναισθηματικής διάθεσης δίχως τίποτα να αλλάζει ουσιαστικά. Αυτό όμως που δεν συνειδητοποιούν είναι ότι δεν αναζητούν τις δικές τους προσωπικές και πραγματικές επιθυμίες, τους στόχους εκείνους που θα φέρουν την προσωπική συναισθηματική ικανοποίηση και πληρότητα στους ίδιους, οι οποίοι όμως μπορεί να διαφέρουν ουσιαστικά από την πεπατημένη, τις επιθυμίες ή τα πρέπει των άλλων ή της κοινωνίας. Δεν συνειδητοποιούν ότι κάνουν πάντα αυτό που «πρέπει» και όχι αυτό που «θέλουν», θέτουν στόχους και …νέους στόχους που δεν αξιολογούν όμως προσωπικά, ζουν ονειρευόμενοι την εκπλήρωση αυτών καταλήγοντας ουσιαστικά να πρωταγωνιστούν σε ένα σενάριο ζωής που απλά δεν είναι φτιαγμένο για τους ίδιους και φυσικά δεν έχει να πει τίποτα το ιδιαίτερο! Η δύναμη της επιθυμίας αποτελεί μια ασφαλή πυξίδα και κινητήριο δύναμη για να πορευτεί κανείς προς ένα πιο χαρούμενο και γεμάτο ικανοποιήσεις αύριο!

content
psychologynnet.gr

Ο εγκλεισμός

O εγκλεισμός αποτελεί μια περίπλοκή και τραυματική εμπειρία για τον κρατούμενο καθώς συνεπάγεται τη βίαιη αποκοπή του από το οικείο περιβάλλον και την εξίσου βίαιη ένταξή του σε ένα άγνωστο και αναπαριστώμενο αρνητικά περιβάλλον με πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (στοιχεία απομόνωσης, διαχωρισμού, επιβολής κ.ά.). Ο κρατούμενος βιώνει τη διατάραξη των οικογενειακών σχέσεων αλλά και την επαγγελματική και οικονομική κατάρρευση που συνδέεται με την απώλεια της εργασίας. Ιδιαίτερα, την έλλειψη προοπτικής για κοινωνική ή επαγγελματική αποκατάσταση (κυρίως στα πρώτα στάδια της φυλάκισης και σε περιπτώσεις επιβολής μεγάλων ποινών). Τέλος, και ίσως και το πιο σημαντικό, ο εγκλεισμός συνεπάγεται το στιγματισμό του κρατούμενου και την πρόσληψή του ως “κακό”, “επικίνδυνο”, “εγκληματία”, “φυλακισμένο”.
Οι απότομες αυτές αλλαγές έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση υψηλού επιπέδου στρες, την ενεργοποίηση μιας κατάστασης ψυχολογικής κρίσης την οποία ο κρατούμενος καλείται να διαχειριστεί προκειμένου να επιβιώσει (ψυχικά κυρίως) στις νέες συνθήκες της ζωής του.

content
psychologynnet.gr

Μαζική υστερία

Η μαζική υστερία αναφέρεται σε παραληρητικές ιδέες που εκδηλώνονται σε συλλογικό επίπεδο και αναφέρονται συνήθως σε κάτι που αποτελεί μια απειλή για την κοινωνία, όπως για παράδειγμα η εξάπλωση μιας νόσου, ενός μικροβίου, μια επερχόμενη καταστροφή κ.ά.
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τέτοιων συμβάντων είναι η ταχύτητα με την οποία διαδίδεται στο σύνολο η συγκεκριμένη ιδέα, μέσω φήμης, κουτσομπολιού και, κυρίως, του φόβου που προκαλεί. Τα περιστατικά μαζικής υστερίας συνοδεύονται παράλληλα από την εκδήλωση σωματικών συμπτωμάτων για τα οποία δεν υφίσταται οργανική αιτιολογία. Σε τέτοια επεισόδια, το ψυχολογικό άγχος μετατρέπεται και
εκδηλώνεται με σωματικά συμπτώματα. (Ο ψυχιατρικός όρος υστερία εξάλλου αναφέρεται στην εκδήλωση σωματικών συμπτωμάτων για τα οποία δεν υφίσταται οργανική αιτιότητα). Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μαζική υστερίας είναι όταν μια ομάδα ανθρώπων πιστεύει ότι έχει “μολυνθεί” από την ίδια ασθένεια.
Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στη δημιουργία και διάδοση μιας μαζικής παραληρητικής ιδέας: τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι φήμες, το υπέρμετρο άγχος και η υπερδιέγερση, πολιτισμικές αντιλήψεις και στερεότυπα, το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο, αλλά και ενέργειες που επιβραβεύονται από άτομα εξουσίας, όπως είναι τα πολιτικά πρόσωπα ή άλλοι θεσμοί κοινωνικού ελέγχου.