ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Ποια είναι τα βασικά στάδια της μνημονικής λειτουργίας;

Στη λειτουργία της μνήμης υπεισέρχονται τρία βασικά στάδια: η κωδικοποίηση (encoding), η αποθήκευση (storage) και η ανάκτηση (retrieval). Το στάδιο της κωδικοποίησης αφορά τη μετατροπή των πληροφοριών από το περιβάλλον σε μορφή επεξεργάσιμη από τη μνήμη, για παράδειγμα, ένα νέο όνομα. Τα δεδομένα του νέου αυτού ερεθίσματος (π.χ. ηχητικά κύματα) προσλαμβάνουν μια συγκεκριμένη μορφή αναπαράστασης και καταχωρούνται στη μνήμη. Το στάδιο της αποθήκευσης αφορά τη συγκράτηση των πληροφοριών στη μνήμη μέχρι τη στιγμή της ανάκλησής τους. Τέλος, το στάδιο της ανάκτησης αφορά τον εντοπισμό και την ανάκληση της πληροφορίας, όποτε αυτή χρειαστεί, σε μια επερχόμενη χρονική στιγμή. Η μνήμη μπορεί να «αποτύχει» σε οποιοδήποτε από αυτά τα στάδια, το αποτέλεσμα όμως παραμένει πάντα το ίδιο: η μη ικανότητα ενθύμησης μιας συγκεκριμένης πληροφορίας.

content
psychologynnet.gr

Feedback

To feedback (ανατροφοδότηση) μιας συνομιλίας καθίσταται εξαιρετικά σημαντικό, ιδιαίτερα στις διαπροσωπικές σχέσεις στις οποίες όλοι προσπαθούμε να συνεννοηθούμε, να επιτύχουμε ανθρώπινη επαφή, συναισθηματική επικοινωνία και να πάρουμε σωστές αποφάσεις. Πώς «δίνουμε» ή «παίρνουμε» feedback αποτελεσματικά, δίχως παρανοήσεις και ανεπιθύμητες επιπλοκές; Γιατί και η απόδοση αρνητικού feedback μπορεί να αποβεί μοιραία και να χαθούν περισσότερα από όσα κερδίζονται. Το κλειδί της αποτελεσματικότητας έγκειται βέβαια στη βασική ικανότητα της ενσυναίσθησης, της δυνατότητας να μπαίνουμε στη θέση του άλλου και να συναισθανόμαστε το αντίκτυπο των λεγομένων μας στην ψυχική του διάθεση, την ικανότητα να διατυπώνουμε πάντα ξεκάθαρα αυτό που επιθυμούμε όντας σε επαφή με τη συναισθηματική διάθεση του συνομιλητή. Έτσι χτίζεται μια υγιής και επιτυχημένη επικοινωνία. Είναι πάντοτε σημαντική η επανάληψη της ανατροφοδότησης σε μια συνομιλία έτσι ώστε να διατηρείται η επαφή με το συνομιλητή και να προλαμβάνονται οι παρανοήσεις. Ακόμη και η αρνητική κριτική ακούγεται σταδιακά πιο εύκολα από τον άλλον και απενοχοποιείται χάνοντας τη «βαριά» σημασία της. Τέλος, επαναφέρουμε πάντα το πρόβλημα προς συζήτηση σε σύντομο χρονικό διάστημα.

content
psychologynnet.gr

Γιατί κάνουμε τατουάζ;

Η επιλογή και η εφαρμογή ενός τατουάζ αποτελεί αναμφισβήτητα κάτι πολύ προσωπικό δεδομένου ότι λαμβάνει χώρα στο ίδιο μας το σώμα και αποτελεί μια μόνιμη παρέμβαση/ αλλαγή. Τα στοιχεία αυτά συνηγορούν στην αναζήτηση των βαθύτερων ψυχικών αναγκών αυτής της έκφρασης και επιλογής που επιθυμεί τον ορισμό της ατομικής ταυτότητας μέσα από την εγχάραξη του σώματος. Το τατουάζ αποτελεί ένα μέσο έκφρασης και αποκάλυψης ενδόμυχων σκέψεων, εικόνων, φαντασιώσεων σε ένα παιχνίδι «κρυφού/φανερού», «ειπωμένου/ανείπωτου». Πολλές φορές το τατουάζ χαράζει (και “φωνάζει”) αυτό που δεν μπορεί να ειπωθεί. Παράλληλα, το τατουάζ χαράσσεται επάνω στο δέρμα που δεν αποτελεί άλλο από το φυσικό διαχωριστικό του «εσωτερικού» από το «εξωτερικό», του συναισθηματικού από την εξωτερική πραγματικότητα. Το δέρμα είναι ένα φυσικό διαχωριστικό και προστατευτικό του εαυτού μας το οποίο εμείς, μέσω του τατουάζ, επαναδιαμορφώνουμε και επανασκηνοθετούμε. Ταυτόχρονα, μπορεί να ισχυροποιούμε τα όριά μας, τα «σύνορά» μας μέσα από τη συγκεκριμένη πράξη και αναπαράσταση. Τέλος, το τατουάζ μπορεί, για σημαντικό αριθμό ατόμων, να αποτελεί μια πράξη «επαναστατική», μια πράξη αντίδρασης και εναντίωσης, όπως αυτή  εκφράζεται κυρίως κατά την εφηβική ηλικία.

 

content
psychologynnet.gr

Τι μελετά η γραφολογία;

Η γραφολογία μελετά και αναλύει τον τρόπο γραφής ενός ατόμου και βάσει αυτού σκιαγραφεί το χαρακτήρα του. Οι αρχές και τα συμπεράσματα της γραφολογίας βασίζονται στο γεγονός ότι το χέρι που γράφει, και κατ’ επέκταση ολόκληρη η διαδικασία της γραφής, ελέγχεται από τον εγκέφαλο. Η γραφολογία χωρίζεται σε δύο κλάδους: τη δικαστική γραφολογία της οποίας αντικείμενο είναι η πιστοποίηση της πατρότητας ενός κειμένου ή μίας υπογραφής και στην αναλυτική, της οποίας αντικείμενο είναι η σκιαγράφηση της προσωπικότητας του γράφοντος. Ο γραφολόγος παρατηρεί πολλά στοιχεία στον τρόπο γραφής, όπως: τη διάταξη του κειμένου στο χαρτί, το περιθώριο αριστερά και δεξιά, πάνω και κάτω, το μέγεθος των γραμμάτων και το διάστημα μεταξύ τους, άλλα στοιχεία των γραμμάτων (μέγεθος, κατεύθυνση κ.ά.), την πίεση της γραφής, την υπογραφή.