ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Μαζική υστερία

Η μαζική υστερία αναφέρεται σε παραληρητικές ιδέες που εκδηλώνονται σε συλλογικό επίπεδο και αναφέρονται συνήθως σε κάτι που αποτελεί μια απειλή για την κοινωνία, όπως για παράδειγμα η εξάπλωση μιας νόσου, ενός μικροβίου, μια επερχόμενη καταστροφή κ.ά.
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τέτοιων συμβάντων είναι η ταχύτητα με την οποία διαδίδεται στο σύνολο η συγκεκριμένη ιδέα, μέσω φήμης, κουτσομπολιού και, κυρίως, του φόβου που προκαλεί. Τα περιστατικά μαζικής υστερίας συνοδεύονται παράλληλα από την εκδήλωση σωματικών συμπτωμάτων για τα οποία δεν υφίσταται οργανική αιτιολογία. Σε τέτοια επεισόδια, το ψυχολογικό άγχος μετατρέπεται και
εκδηλώνεται με σωματικά συμπτώματα. (Ο ψυχιατρικός όρος υστερία εξάλλου αναφέρεται στην εκδήλωση σωματικών συμπτωμάτων για τα οποία δεν υφίσταται οργανική αιτιότητα). Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μαζική υστερίας είναι όταν μια ομάδα ανθρώπων πιστεύει ότι έχει “μολυνθεί” από την ίδια ασθένεια.
Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στη δημιουργία και διάδοση μιας μαζικής παραληρητικής ιδέας: τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι φήμες, το υπέρμετρο άγχος και η υπερδιέγερση, πολιτισμικές αντιλήψεις και στερεότυπα, το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο, αλλά και ενέργειες που επιβραβεύονται από άτομα εξουσίας, όπως είναι τα πολιτικά πρόσωπα ή άλλοι θεσμοί κοινωνικού ελέγχου.

content
psychologynnet.gr

Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν οι αριστερόχειρες;

Οι αριστερόχειρες καλούνται να ζήσουν σε ένα κόσμο που εδώ και αιώνες είναι φτιαγμένος αποκλειστικά για δεξιόχειρες!
Σε ένα κόσμο που όλα «γυρίζουν προς τα δεξιά», η ζωή για τη μειονότητα αυτή (10% του παγκόσμιου πληθυσμού, με υψηλότερο ποσοστό γυναικών), που φαίνεται να βλέπει τα πράγματα μέσα από καθρέπτη, δεν είναι και τόσο απλή. Οι μικροδυσκολίες της καθημερινότητας είναι πολλές, όπως είναι, για παράδειγμα, το άνοιγμα μιας κονσέρβας, ενός μπουκαλιού, της βρύσης, η χρησιμοποίηση του ψαλιδιού, του χάρακα, του τιρμπουσόν ή ακόμη και η οδήγηση. Έχουμε ποτέ φανταστεί την επιτέλεση διαφόρων επαγγελματικών εργασιών με δεξιόχειρα εργαλεία; Πώς είναι αλήθεια να είναι κανείς χειρούργος ή οδοντίατρος με τεχνικές και εργαλεία αποκλειστικά φτιαγμένα για δεξιόχειρες;
Οι δυσκολίες βέβαια στον τομέα της εκπαίδευσης είναι οι πιο σημαντικές! Οι στρατηγικές μάθησης στο σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα αναφέρονται κατά κανόνα -αν όχι αποκλειστικά- στο αριστερό-ομιλούν ημισφαίριο ή στους φυσικά δεξιόχειρες μαθητές. Οι μαθητές όμως εμφανίζουν διαφορές στο βαθμό επικυριαρχίας των ημισφαιρίων. Το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα δυσχεραίνει τη μάθηση σε παιδιά με κυρίαρχο το δεξί ημισφαίριο, πολλά από τα οποία είναι αριστερόχειρα, με άλλα λόγια οι τεχνικές μάθησης δεν τα διευκολύνουν να αναδείξουν τις δυνατότητες και τη δημιουργικότητά τους.

content
psychologynnet.gr

Τι είναι τελικά η ευχαρίστηση;

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η ευχαρίστηση απαιτεί ικανότητα και ανάληψη ευθύνης για τον εαυτό μας και τη διάθεσή του. Τι είναι όμως τελικά η ευχαρίστηση;

Η ευχαρίστηση καταρχήν είναι υποκειμενική και ο καθένας μπορεί να την ορίζει με το δικό του τρόπο. Το συναίσθημα είναι ίδιο, απλά ο «τρόπος», η συνταγή θα μπορούσε να πει κανείς, είναι διαφορετική για τον καθέναν. Παράλληλα η ευχαρίστηση είναι συνήθως μια αίσθηση παροδική και έτσι πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να την αναγνωρίσουν αλλά και να επενδύσουν περισσότερο σε αυτή. Συνοδεύεται από θετική σκέψη, αισιοδοξία, αίσθηση ενέργειας και δύναμης για δημιουργικότητα. Την ευχαρίστηση όμως πρέπει και να την «επιτρέψουμε», με άλλα λόγια να μην νιώσουμε ενοχή με τη χαρά και τη θετική διάσταση εξέλιξης στη ζωή μας. Συχνά, όμως, μόλις νιώσουμε ευχαρίστηση ενοχοποιούμαστε και επιτρέπουμε στις αρνητικές σκέψεις να την «χαλάσουν» και να εισβάλλουν στη ζωή μας: «Κάτι θα πάει στραβά, δεν μπορεί…», σκεφτόμαστε…

Αν την νιώσετε λοιπόν μην αφήσετε να σας διαφύγει η αίσθησή της, αρκεί να θελήσετε πραγματικά να την ζήσετε και να την απολαύσετε!

content
psychologynnet.gr

Η αγάπη για τα ζώα

Οι άνθρωποι συχνά δένονται πολύ με τα ζώα και διαμορφώνουν δεσμούς και συνθήκες συμβίωσης που τους ικανοποιούν σε σημαντικό βαθμό. Αναφέρεται συχνά ότι το δέσιμο και η συνύπαρξη με τα ζώα είναι γενετικά καθορισμένα καθώς ο άνθρωπος πάντα είχε την τάση να βρίσκεται κοντά στα ζώα για προστασία αλλά και για ανεύρεση τροφής, νερού κλπ. Παράλληλα, τα ζώα αναπτύσσουν μια εξάρτηση από τους ανθρώπους με τους οποίους συμβιώνουν που διακινεί έντονα συναισθήματα, παρόμοια ίσως με εκείνα που διακινούνται από τα μικρά παιδιά και την ανάγκη να τα προστατεύσουμε από διάφορους κινδύνους. Με αυτό τον τρόπο, βέβαια, νιώθουμε κι εμείς σημαντικοί, χωρίς παράλληλα να εγκυμονεί και ο κίνδυνος της απογοήτευσης ή της προδοσίας που αντιμετωπίζονται συχνά στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι είναι τόσο εύκολο να ικανοποιήσεις ένα ζώο που σε αγαπά άνευ όρων και δεν πρόκειται να σε προδώσει ποτέ. Τα ζώα επίσης έχουν χαρακτηριστικά που μας αρέσουν (μεγάλα αυτιά, φουντωτή ουρά…) τα οποία βέβαια εμείς φροντίσαμε να διαμορφώσουμε με διάφορες μεταλλάξεις.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τα ζώα μας φέρνουν πιο κοντά σε αυτό το οποίο ανήκουμε και έχουμε χάσει χωρίς πια καν να το συνειδητοποιούμε, δηλαδή την εγγύτητα με τη φύση. Σε ένα κείμενο του Νίκου Δήμου για τη σχέση μας με τα ζώα αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι: «… όσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τη φύση, τόσο πιο πολύ θα μας χρειάζονται τα ζώα. Για να εξισορροπούν την αμφιβολία. Να μας βοηθάνε να ξεχνούμε την αλλοτρίωση. Να αποκαθιστούν μέσα μας την αρμονία και την ενότητα». Και καταλήγει ότι τα ζώα όχι μόνο δεν είναι υποκατάστατο, αλλά είναι κυριολεκτικά αναντικατάστατα και η σχέση μας με αυτά μας προσφέρει κάτι που δεν μπορούμε να αντλήσουμε από αλλού, ούτε καν από τη σχέση με κάποιον άλλον άνθρωπο: την αίσθηση του απόλυτα απλού, της καθαρής φύσης.