ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Τι είναι το φαινόμενο placebo;

Το φαινόμενο placebo αναφέρεται σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας ασθενής παρουσιάζει βελτίωση της πάθησής του ενώ λαμβάνει ένα ανενεργό φάρμακο, δηλαδή μια ουσία χωρίς πραγματική δράση για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Στις περιπτώσεις αυτές ο πάσχων πιστεύει ότι λαμβάνει ένα φάρμακο που θα τον βοηθήσει και, όπως φαίνεται, η πεποίθηση αυτή και μόνο συντελεί στη βελτίωση του προβλήματος.
Τα σκευάσματα placebo χρησιμοποιούνται ευρέως σε ιατρικές μελέτες για τη σύγκριση της αποτελεσματικότητας των φαρμάκων σε μια συγκεκριμένη πάθηση. Ταυτόχρονα με τη χορήγηση σε ομάδες εθελοντών του πραγματικού φαρμάκου, χορηγείται σε κάποια άλλη ομάδα εθελοντών ένα ψεύτικο φαρμακευτικό σκεύασμα, το οποίο δεν περιέχει ενεργές ουσίες (placebo). Στα κλασικά πειράματα, οι ασθενείς της μίας ομάδας λαμβάνουν το ανενεργό χάπι για το οποίο έχουν ενημερωθεί ότι δύναται να βελτιώσει τα συμπτώματα τους, χωρίς όμως να τους αποκαλυφθεί ότι το χάπι είναι ανενεργό και ότι δεν περιέχει καμία θεραπευτική ουσία. Η άλλη ομάδα λαμβάνει κανονικά το φαρμακευτικό σκεύασμα που είναι υπό δοκιμή.
Το αξιοσημείωτο της υπόθεσης είναι ότι συχνά, το ψεύτικο χάπι αποδεικνύεται εξίσου αποτελεσματικό στη θεραπεία της πάθησης όπως και το πραγματικό χάπι.

content
psychologynnet.gr

Γιατί τα αφήνω όλα για την τελευταία στιγμή;

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που εξαντλούν κάθε φορά όλα τα χρονικά περιθώρια προκειμένου να ολοκληρώσουν μια υποχρέωση που έχουν αναλάβει. Σε σημαντικό ποσοστό αυτών των περιπτώσεων ανακαλύπτει κανείς ότι το άτομο δεν έχει κίνητρο για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα που έχει αναλάβει ή είχε κίνητρο και το έχει χάσει ή έχει χάσει τη σύνδεση ανάμεσα σε αυτό που πρέπει να κάνει και στο κίνητρό του.
Σε άλλες περιπτώσεις, η αργοπορία και η καθυστέρηση μπορεί να οφείλονται και στο φόβο της αποτυχίας. Γιατί το να αφήνει κανείς τα πάντα για την τελευταία στιγμή αποτελεί πάντα μια καλή δικαιολογία σε περίπτωση αποτυχίας. Τέλος, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η πιεστική και ψυχοφθόρα τακτική της «τελευταίας στιγμής» μπορεί να γίνει και συνήθεια και, σε πολλές περιπτώσεις, είναι η αίσθηση της πίεσης που γεμίζει το άτομο συναισθηματικά και το κάνει να ξεχνά άλλα προβλήματα που το απασχολούν παρά το κίνητρο ολοκλήρωσης της εργασίας του.

content
psychologynnet.gr

Τι θα μπορούσε να χαρακτηρίζει μια ηρωική φυσιογνωμία;

Ο προσωπικός ήρωας για τον καθένα από εμάς μπορεί να είναι διαφορετικός, κάποια όμως ιδιαίτερα στοιχεία χαρακτηρίζουν όλους τους σημαντικούς, τους «μεγάλους» ανθρώπους! Ποια θα μπορούσαν να είναι αυτά…
-Ικανότητα, επιδεξιότητα, ευφυία
-Τρυφερότητα, αγάπη, ευγένεια
-Κουράγιο, δύναμη, αποφασιστικότητα
-Μετριοφροσύνη, αλτρουισμός
-Τάση για ρίσκο
-Τιμιότητα
Η σημαντικότητα μιας ηρωικής φυσιογνωμίας πηγάζει πράγματι από τις ιδιαίτερες ικανότητες και τα ταλέντα της, όχι από την τύχη ή τα φώτα της δημοσιότητας που μπορεί να λάμπουν ξαφνικά και συγκυριακά πάνω της. Το στοιχείο αυτό είναι πολύ σημαντικό, ιδιαίτερα στις μέρες μας που τα μέσα μαζικής ενημέρωσης «γεννούν» αστέρες και διασημότητες μαζικής κατανάλωσης. Ο ήρωας «γεννιέται» από το έργο και την αξία που αυτό έχει για τον ίδιο αλλά και για τον κόσμο γύρω του! Γι’ αυτό άλλωστε και η απήχησή του είναι διαχρονική, ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που χαρακτηρίζει την πορεία μιας ηρωικής προσωπικότητας: η λάμψη και η απήχηση στη διάρκεια του χρόνου.
Ο ήρωας στέκεται επίσης με ευγένεια και μετριοφροσύνη απέναντι στα επιτεύγματά του αλλά και τον κόσμο που τον θαυμάζει. Δεν τον χαρακτηρίζει η αλαζονεία και η εκδικητικότητα. Η ζωή του διακρίνεται από την αγάπη, το θαυμασμό και την αφοσίωση του κόσμου. Η ευφυϊα και οι ιδιαίτερες ικανότητες είναι σημαντικές, φαίνεται όμως πως αυτές δεν αρκούν: ο ήρωας πρέπει να κερδίζει την καρδιά και την ψυχή των θαυμαστών του, χτες, σήμερα, αύριο, και για πάντα! Γι’ αυτό είναι άλλωστε και ξεχωριστός!

content
psychologynnet.gr

Τι εννοούμε με την έννοια «προβολή» στην ορολογία της ψυχολογίας;

Η προβολή αποτελεί έναν ψυχοδυναμικό μηχανισμό άμυνας, σύμφωνα με τον οποίο το άτομο αποδίδει σε άλλους ιδέες και κίνητρα που έχει το ίδιο αλλά που του δημιουργούν άγχος καθώς δεν μπορεί να τα αποδεχτεί ως κομμάτια του εαυτού του. Ένα απλό και σύνηθες παράδειγμα προβολής αποτελεί το κουτσομπολιό και η ανάγκη μας να σχολιάζουμε και να επικρίνουμε τους άλλους. Αν είμαστε πιο ειλικρινείς με τον εαυτό μας θα παρατηρήσουμε ότι στις περισσότερες περιπτώσεις τα άτομα που μας αρέσει να σχολιάζουμε είναι εκείνα που «μας μοιάζουν» περισσότερο και τα χαρακτηριστικά που έχουν και επικρίνουμε, τα έχουμε εμείς οι ίδιοι. Απλά δεν μπορούμε να τα αποδεχτούμε ως κομμάτια του εαυτού μας και τα «προβάλλουμε» σε εκείνους.