ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Εφηβεία: πόσο σημαντική είναι η επιλογή του κατάλληλου ατόμου για την πρώτη σεξουαλική επαφή;

Η επιλογή αυτή είναι σημαντική όχι όμως υπό την έννοια που συνήθως λαμβάνει. Η πρώτη φορά, τόσο για το αγόρι όσο και για το κορίτσι, είναι μια σημαντική συναισθηματική εμπειρία κυρίως που αφορά έκθεση του ατόμου σε πολλά επίπεδα και για το λόγο αυτό έχει ανάγκη να υποστηριχθεί και από ένα άτομο του αντίθετου φύλου που θα την στηρίξει περισσότερο σε συναισθηματικό επίπεδο παρά σε οτιδήποτε άλλο. Καμία πρώτη σεξουαλική εμπειρία δεν μπορεί να είναι τραυματική όσο αδέξια, επιπόλαια, λανθασμένη κλπ. κι αν είναι, αν πραγματοποιηθεί από δύο άτομα που τη στιγμή της σεξουαλικής συνεύρεσης νιώθουν καλά ο ένας με τον άλλον, επικοινωνούν, εκτιμούν ο ένας τον άλλον, μπορούν να συζητήσουν μετά κοκ. Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να πούμε ότι πρόκειται για την επιλογή του κατάλληλου ατόμου για την πρώτη σεξουαλική επαφή.

content
psychologynnet.gr

Γιατί, μερικές φορές, είναι δύσκολο να βάλουμε τα παιδιά για ύπνο;

Πολλές φορές τα παιδιά βρίσκονται σε υπερένταση από τα γεγονότα της ημέρας, ή δεν θέλουν να πάνε για ύπνο και να αποχωριστούν τους γονείς τους, όταν μάλιστα υπάρχει και ένα αδερφάκι, μεγαλύτερο από εκείνα, το οποίο πηγαίνει αργότερα για ύπνο. Άλλες φορές έχουν εφιάλτες και φοβούνται να κοιμηθούν τελείως μόνα τους στο δωμάτιο. Γενικότερα, είναι σημαντικό να ελέγξουμε αν υπάρχει κάτι για το οποίο έχουν άγχος κατά τη διάρκεια της ημέρας, ή κάποιο γεγονός για το οποίο αγωνιούν για την επόμενη μέρα, στο σχολείο, με τους φίλους τους, ή αλλού, και το οποίο τους δημιουργεί υπερένταση και δεν μπορούν να κοιμηθούν.
Με τα παιδιά είναι επίσης σημαντικό να τηρείται ένα καθημερινό, συγκεκριμένο πρόγραμμα σε σχέση με την ώρα και τη διαδικασία του ύπνου. Οι γονείς μπορούν να αρχίζουν να βάζουν τα παιδιά στο κλίμα της προετοιμασίας του ύπνου περίπου 30 λεπτά πριν, βοηθώντας τα να χαλαρώσουν περισσότερο και διακόπτοντας δραστηριότητες που δημιουργούν ένταση (π.χ. τηλεόραση, έντονη μουσική κλπ.). Και αν, κάνοντας όλα αυτά υπάρχει η αίσθηση ότι γινόμαστε πολύ αυστηροί, είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι τα περισσότερα παιδιά, όταν είναι κουρασμένα, θέλουν να
κοιμηθούν, γι’ αυτό πρέπει να τηρούμε τα όρια και να είμαστε σταθεροί στην προσέγγισή μας προκειμένου κι εκείνα να νιώσουν μεγαλύτερη ασφάλεια.

content
psychologynnet.gr

Γιατί τρώει τα νύχια του;

Η συμπεριφορά αυτή ονομάζεται ονυχοφαγία και εμφανίζεται σε αρκετά υψηλό ποσοστό παιδιών. Συχνά θεωρείται ως μια κακή συνήθεια, όµως στην πραγµατικότητα αποτελεί ένα σύµπτωµα αγχώδους συναισθηµατικής διαταραχής και υποδεικνύει ανασφάλεια, άγχος ή φόβο. Μπορεί να εκδηλωθεί μετά την εμπειρία ενός αγχογόνου γεγονότος, ενώ σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να υποδεικνύει έλλειψη ικανοποίησης, ανία ή αμηχανία. Σε όλες τις περιπτώσεις η ονυχοφαγία αποτελεί έναν τρόπο κατευνασμού των δυσάρεστων ή αρνητικών συναισθημάτων και υποδεικνύει την ανάγκη του παιδιού για ενίσχυση της χαμηλής αυτοεκτίμησής του.
Δεν υπάρχει μια δοκιμασμένη συνταγή που να εγγυάται τη διακοπή αυτής της συνήθειας αλλά οι γονείς μπορούν να προσέξουν σημαντικά πράγματα που βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση: να παρατηρήσουν τις στιγμές στις οποίες το παιδί αρχίζει να τρώει τα νύχια του που θα υποδείξουν τους παράγοντες που του δημιουργούν άγχος, αμηχανία κλπ. Να μην επικρίνουν και να μην προσβάλλουν το παιδί για να το νουθετήσουν. Να του προσφέρουν εναλλακτικές συμπεριφορές ενασχόλησης με τα χέρια του όταν θέλει να φάει τα νύχια του, και να επενδύουν στη φιλαρέσκειά του τονίζοντας ότι το να τρώει τα νύχια του χαλάει το όμορφο σχήμα των χεριών του κ.ά.

content
psychologynnet.gr

Τα παιδιά φοβούνται το σκοτάδι

Τα περισσότερα παιδιά φοβούνται το σκοτάδι και ο φόβος αυτός είναι πολύ αληθινός. Συχνά ζητούν να έχουν ένα φως ανοιχτό για να κοιμηθούν χωρίς να φοβούνται, ή ένα αγαπημένο παιχνίδι για τον ύπνο. Ο φόβος για το σκοτάδι ξεκινά περίπου στην ηλικία που τα παιδιά είναι αρκετά μεγάλα πια ώστε να έχουν την αίσθηση της φαντασίας, δηλαδή ουσιαστικά από την ηλικία των 2-3 ετών. Σε αυτή την ηλικία είναι αρκετά μεγάλα πια για να φαντάζονται διάφορα πράγματα αλλά όχι αρκετά «σοφά» για να διακρίνουν τη φαντασία από την πραγματικότητα. Έτσι, πολύ εύκολα το άγνωστο μετατρέπεται σε φόβο. Αν σε όλα αυτά προστεθεί και το γεγονός ότι το βράδυ οι δυνατότητες απόσπασης της προσοχής τους είναι πολύ λιγότερες, τότε μια απλή σκιά στην κουρτίνα του παιδικού δωματίου εύκολα μετατρέπεται σε ένα τέρας με τρία κεφάλια… Η τηλεόραση παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των φόβων που γεννώνται στο σκοτάδι. Οι εικόνες και οι ήχοι από την τηλεόραση, ενώ μπορεί να φαίνονται «απλοί» σε έναν ενήλικα, δημιουργούν πολύ υψηλή διέγερση στο μυαλό των παιδιών και μπορεί να προκαλέσουν τρόμο. Και τα βιβλία επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο καθώς μπορεί να περιέχουν εικόνες που είναι τρομακτικές και προκαλούν την ήδη ενεργή φαντασία των παιδιών γεννώντας ένα σωρό ιδέες που τους «επισκέπτονται» και πάλι όταν κοιμούνται μόνα τους στο κρεβάτι. Τέλος, σημαντικό ρόλο παίζουν και πολλές φράσεις-εκφοβισμοί που χρησιμοποιούν οι γονείς χωρίς να συνειδητοποιούν τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνονται στο μυαλό των παιδιών. Για παράδειγμα, «αν δεν προσέχεις, θα σε αρπάξει ο σκουπιδιάρης». Μπορεί να φαίνεται μια αθώα φράση εκφοβισμού, παρόλα αυτά θέτει γερές βάσεις για νυχτερινές επισκέψεις φόβων και …τεράτων στο σκοτάδι της νύχτας.