ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Ποιος είναι πράγματι ο «καλός μαθητής»;

Τα παιδιά, κατά τη διάρκεια της σχολικής τους ζωής, δηλαδή από την ηλικία των 6-18 χρόνων, διανύουν σημαντικές και καθοριστικές αλλαγές στην ανάπτυξη και εξέλιξη των νοητικών και σωματικών τους δεξιοτήτων. Εν μέσω όλων αυτών των αλλαγών καλούνται να αποδίδουν και στη διαδικασία της μάθησης στο σχολείο και να φέρνουν καλούς βαθμούς κλπ. Καλός μαθητής λοιπόν είναι εκείνος που καταφέρνει μέσα σε όλο αυτό τον κυκεώνα αλλαγών να οργανώνεται και να «μαθαίνει» με την ευρύτερη έννοια του όρου. Καλός μαθητής επίσης είναι εκείνος που έχει νιώσει και πιστέψει στην έννοια της αξίας του σχολείου και της γνώσης γενικότερα. Δεν διαβάζει μηχανικά ή μόνο για το μπράβο των άλλων αλλά πιστεύει ότι αυτό που κάνει στο σχολείο έχει αξία. Καλός μαθητής είναι επίσης εκείνος ο οποίος έχει συνειδητοποιήσει την έννοια της ευθύνης αλλά και το κόπου που χρειάζεται να καταβληθεί στη ζωή προκειμένου να καταφέρει κάποια πράγματα. Τέλος, πραγματικά καλός μαθητής είναι εκείνος ο οποίος τα καταφέρνει καλά και στην υπόλοιπη ζωή του και όχι μόνο στο να παίρνει καλούς βαθμούς στο σχολείο.

content
psychologynnet.gr

Γιατί είναι τόσο σημαντική η πρώτη σεξουαλική επαφή;

Η πρώτη εμπειρία σεξουαλικής επαφής διεγείρει έντονα συναισθήματα τα οποία είναι σημαντικό ο έφηβος (η) να είναι σε θέση να διαχειριστεί. Καταρχήν πρόκειται για έντονες αισθήσεις και διεγέρσεις σωματικές τις οποίες ο έφηβος/ η  βιώνει για πρώτη φορά και γίνονται ακόμη πιο δύσκολα διαχειρίσιμες όταν το ίδιο το σώμα δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως. Παράλληλα, οι έφηβοι κάνουν σεξ κυρίως για ναρκισσιστικούς λόγους, δηλαδή αναζητούν περισσότερο μέσα από το καθρέφτισμα με τον άλλον και την επιτυχία ή αποτυχία την επιβεβαίωση της δικής τους σεξουαλικής επάρκειας. Μια πρώτη μη ικανοποιητική ή αρνητική εμπειρία δεν είναι βέβαιο ότι μπορούν να την διαχειριστούν συναισθηματικά. Υπό αυτή την έννοια μπορεί να αρχίσει να τους απασχολεί έντονα και να τους αναστατώσει καθώς δεν έχουν ακόμη διαμορφώσει μια σταθερή εικόνα για τον εαυτό τους.

content
psychologynnet.gr

Γιατί τρώει τα νύχια του;

Η συμπεριφορά αυτή ονομάζεται ονυχοφαγία και εμφανίζεται σε αρκετά υψηλό ποσοστό παιδιών. Συχνά θεωρείται ως μια κακή συνήθεια, όµως στην πραγµατικότητα αποτελεί ένα σύµπτωµα αγχώδους συναισθηµατικής διαταραχής και υποδεικνύει ανασφάλεια, άγχος ή φόβο. Μπορεί να εκδηλωθεί μετά την εμπειρία ενός αγχογόνου γεγονότος, ενώ σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να υποδεικνύει έλλειψη ικανοποίησης, ανία ή αμηχανία. Σε όλες τις περιπτώσεις η ονυχοφαγία αποτελεί έναν τρόπο κατευνασμού των δυσάρεστων ή αρνητικών συναισθημάτων και υποδεικνύει την ανάγκη του παιδιού για ενίσχυση της χαμηλής αυτοεκτίμησής του.
Δεν υπάρχει μια δοκιμασμένη συνταγή που να εγγυάται τη διακοπή αυτής της συνήθειας αλλά οι γονείς μπορούν να προσέξουν σημαντικά πράγματα που βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση: να παρατηρήσουν τις στιγμές στις οποίες το παιδί αρχίζει να τρώει τα νύχια του που θα υποδείξουν τους παράγοντες που του δημιουργούν άγχος, αμηχανία κλπ. Να μην επικρίνουν και να μην προσβάλλουν το παιδί για να το νουθετήσουν. Να του προσφέρουν εναλλακτικές συμπεριφορές ενασχόλησης με τα χέρια του όταν θέλει να φάει τα νύχια του, και να επενδύουν στη φιλαρέσκειά του τονίζοντας ότι το να τρώει τα νύχια του χαλάει το όμορφο σχήμα των χεριών του κ.ά.

content
psychologynnet.gr

Γιατί βρέχει ακόμη το κρεβατάκι του;

Αν ένα παιδί βρέχει το κρεβάτι του μέχρι την ηλικία των 5-6 ετών, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας και φυσικά οι γονείς δεν πρέπει να το μαλώνουν καθώς στην ηλικία αυτή, η νυχτερινή ενούρηση είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο που οφείλεται στην καθυστέρηση της ωρίμανσης του ουροποιητικού συστήματος και της «συνεργασίας» του με το μηχανισμό παραγωγής ούρων, αλλά και με τις διεργασίες του ύπνου. Τονίζεται, μάλιστα, ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι ενουρήσεις σταδιακά αραιώνουν και τελικά σταματούν, καθώς το παιδί μεγαλώνει, χωρίς να χρειαστεί οποιαδήποτε θεραπεία. Είναι σημαντικό, επίσης, να μην τονίζεται το συμβάν της νυχτερινής ενούρησης σαν να είναι πρόβλημα. Η αυτοεκτίμηση του παιδιού  μειώνεται σημαντικά όταν οι γονείς ή άλλα μέλη της οικογένειας σχολιάζουν αρνητικά το γεγονός. Η υπομονή και η κατανόηση είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να σταματήσει το παιδί να βρέχει το κρεβάτι του.