ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Γιατί τα παιδιά ζωγραφίζουν;

Ένα από τα πιο συνηθισμένα θεάματα είναι, πράγματι, να βλέπουμε ένα παιδί να ζωγραφίζει. Είναι μια από τις πιο συνηθισμένες αλλά και αγαπημένες συνήθειες των παιδιών γι’ αυτό και συχνά οι γονείς έχουν πάντα μαζί τους χαρτί και μπογιές για να τους τα δώσουν και να τα απασχολήσουν με κάποιο τρόπο. Συχνά, επίσης, σε παιδότοπους, εστιατόρια, μέσα μαζικής μεταφοράς κ.ά. η ζωγραφική αποτελεί μια πολύ αγαπημένη ενασχόληση των παιδιών και εύκολα τα απορροφά και ασχολούνται με αυτή. Η ζωγραφική λοιπόν βοηθά το παιδί να εστιάσει και να συγκεντρωθεί γι’ αυτό και χρησιμοποιείται συχνά όταν ένα παιδί πρέπει να οριοθετηθεί σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Παράλληλα, αποτελεί μια συμπεριφορά παιχνιδιού μέσω της οποίας το παιδί εκφορτίζεται αλλά και ενεργοποιεί όλες τις σωματικές και νοητικές του λειτουργίες προς μια αναπαραστατική και δημιουργική δράση. Ας μην ξεχνάμε, βέβαια, ότι με αυτό τον τρόπο το παιδί εξασκεί και αναπτύσσει και δεξιότητες σε όλα τα πεδία μάθησης και με όλα τα συστήματα λειτουργίας (οπτικό, κινητικό κ.ά.). Τέλος, η ζωγραφική «προετοιμάζει» το παιδί για διάφορα θέματα που αντιμετωπίζει στο παρόν και το μέλλον της ανάπτυξής του και τα οποία δεν μπορούν να εκφραστούν ή να τεθούν υπό διαχείριση με άλλο τρόπο, κυρίως δημιουργικά…

 

content
psychologynnet.gr

Το παιδί μου με φωνάζει με το μικρό μου όνομα… Είναι φυσιολογικό;

Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας συχνά αρέσει να δοκιμάζουν αυτή τη συμπεριφορά σαν μια προσπάθεια μίμησης των «μεγάλων» και σαν να θέλουν να νιώσουν όπως εκείνοι. Έτσι, επαναλαμβάνουν τα ονόματα που ακούν να φωνάζουν οι μεγάλοι μεταξύ τους και νιώθουν κι εκείνα «μεγάλα» και ισότιμα με αυτούς. Πολλές φορές, μάλιστα, χαμογελούν θριαμβευτικά όταν το κάνουν αυτό, σαν να έχουν καταφέρει να ξεγελάσουν κάποιον ή σαν να έχουν κάνει μια φάρσα. Πρόκειται για μια συμπεριφορά που αλλάζει καθώς το παιδί μεγαλώνει αλλά πολλοί γονείς ανησυχούν και στενοχωριούνται γι’ αυτό. Εάν πράγματι συμβαίνει αυτό, είναι καλό να μιλήσετε στο παιδί και να του εξηγήσετε γιατί θα θέλατε να έχετε το δικό σας ξεχωριστό «τίτλο» μέσα στην οικογένεια, της μαμάς ή του μπαμπά, που σας αρέσει πολύ και ότι μόνο εκεί μπορείτε να το έχετε αυτό. Αυτή η συζήτηση μπορεί να είναι μια καλή ευκαιρία για να του μιλήσετε και για άλλους παρόμοιους τίτλους , όπως της «θείας», της «νονάς» κ.ά. και για τη σημασία που έχουν.

content
psychologynnet.gr

Πώς μπορώ να μάθω στο παιδί μου να εκτιμά τα δώρα που παίρνει;

Το προσωπικό παράδειγμα και ο τρόπος με τον οποίο αντιδράτε εσείς  όταν σας προσφέρονται δώρα και γενικότερα η συμπεριφορά σας σχετικά με τα υλικά αγαθά είναι σίγουρα το πιο σημαντικό πρότυπο μίμησης για τα παιδιά. Παράλληλα, η επιβράβευση όταν είναι ευγενικός/ή και λέει «ευχαριστώ» είναι πολύ σημαντική και όχι μόνο η παρατήρηση όταν δεν συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο.  Το πρόβλημα με την υπερπροσφορά δώρων που λαμβάνουν συνήθως στις μέρες μας τα παιδιά είναι ότι, με αυτό τον τρόπο, δεν τους επιτρέπεται να αντιληφθούν την αξία της προσφοράς και της συγκεκριμένης χειρονομίας. Περισσότερο βιώνουν και τα ίδια τελικά μια υπερπληθώρα ερεθισμάτων που δεν τα ενεργοποιεί δημιουργικά και δεν τα βοηθά να αλληλεπιδράσουν με τα άλλα παιδιά σε όλη αυτή τη διαδικασία. Δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να κατασκευάσουν ένα δώρο και να προσφέρουν σε ένα φίλο τους, ή να φτιάξουν ευχαριστήριες κάρτες και να δώσουν σε όλους όσους τους προσέφεραν δώρα. Και, βέβαια, δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να σκεφτούν και να δημιουργήσουν τα δικά τους παιχνίδια στο χώρο ή με τα δικά τους υλικά. Τέλος, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον για το παιδί να μπει σε μια διαδικασία προσφοράς κάποιων από τα δώρα του για ένα συγκεκριμένο σκοπό, για παράδειγμα, για μια φιλανθρωπική οργάνωση, και να συμμετέχει ενεργά και δημιουργικά σε μια τέτοια διαδικασία.

content
psychologynnet.gr

Κάνει όλο ζαβολιές για να κερδίζει…

Τα περισσότερα παιδιά θα κάνουν ζαβολιές στα παιχνίδια που παίζουν γιατί έτσι νιώθουν ότι είναι πιο δυνατά από τους άλλους και βγαίνουν νικητές. Από την ηλικία των πέντε ετών και μετά όμως είναι σε θέση να συναισθανθούν τα συναισθήματα των άλλων κι έτσι μπορούμε να αρχίσουμε να τους εξηγούμε ότι όταν δεν ακολουθούν τους κανόνες σε ένα παιχνίδι οι άλλοι νιώθουν άσχημα και δεν περνούν καλά. Παράλληλα, μπορούμε να καταστήσουμε σαφές ότι όταν κανείς κάνει ζαβολιά και δεν ακολουθεί τους κανόνες, δεν μπορεί να είναι και ο «νικητής». Η σημασία των «κανόνων» ενός παιχνιδιού είναι σημαντική. Τέλος, μέσα από το προσωπικό μας παράδειγμα μπορούμε να δώσουμε έμφαση στη σημασία που έχει να παίζουμε και να μοιραζόμαστε με τους άλλους για να περνάμε όμορφα παρά απλά το να κερδίζουμε σε ένα παιχνίδι. Μπορούμε, για παράδειγμα, σε διάφορες στιγμές του παιχνιδιού να επαινέσουμε ένα παιδί για κάτι που σκέφτηκε, για κάτι που είπε και γελάσαμε, για το πόσο ωραία περνάμε κλπ.