ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Τα παιδιά φοβούνται το σκοτάδι

Τα περισσότερα παιδιά φοβούνται το σκοτάδι και ο φόβος αυτός είναι πολύ αληθινός. Συχνά ζητούν να έχουν ένα φως ανοιχτό για να κοιμηθούν χωρίς να φοβούνται, ή ένα αγαπημένο παιχνίδι για τον ύπνο. Ο φόβος για το σκοτάδι ξεκινά περίπου στην ηλικία που τα παιδιά είναι αρκετά μεγάλα πια ώστε να έχουν την αίσθηση της φαντασίας, δηλαδή ουσιαστικά από την ηλικία των 2-3 ετών. Σε αυτή την ηλικία είναι αρκετά μεγάλα πια για να φαντάζονται διάφορα πράγματα αλλά όχι αρκετά «σοφά» για να διακρίνουν τη φαντασία από την πραγματικότητα. Έτσι, πολύ εύκολα το άγνωστο μετατρέπεται σε φόβο. Αν σε όλα αυτά προστεθεί και το γεγονός ότι το βράδυ οι δυνατότητες απόσπασης της προσοχής τους είναι πολύ λιγότερες, τότε μια απλή σκιά στην κουρτίνα του παιδικού δωματίου εύκολα μετατρέπεται σε ένα τέρας με τρία κεφάλια… Η τηλεόραση παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των φόβων που γεννώνται στο σκοτάδι. Οι εικόνες και οι ήχοι από την τηλεόραση, ενώ μπορεί να φαίνονται «απλοί» σε έναν ενήλικα, δημιουργούν πολύ υψηλή διέγερση στο μυαλό των παιδιών και μπορεί να προκαλέσουν τρόμο. Και τα βιβλία επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο καθώς μπορεί να περιέχουν εικόνες που είναι τρομακτικές και προκαλούν την ήδη ενεργή φαντασία των παιδιών γεννώντας ένα σωρό ιδέες που τους «επισκέπτονται» και πάλι όταν κοιμούνται μόνα τους στο κρεβάτι. Τέλος, σημαντικό ρόλο παίζουν και πολλές φράσεις-εκφοβισμοί που χρησιμοποιούν οι γονείς χωρίς να συνειδητοποιούν τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνονται στο μυαλό των παιδιών. Για παράδειγμα, «αν δεν προσέχεις, θα σε αρπάξει ο σκουπιδιάρης». Μπορεί να φαίνεται μια αθώα φράση εκφοβισμού, παρόλα αυτά θέτει γερές βάσεις για νυχτερινές επισκέψεις φόβων και …τεράτων στο σκοτάδι της νύχτας.

content
psychologynnet.gr

Πώς εκδηλώνεται η σχολική φοβία;

Η σχολική φοβία περιγράφει την έντονη άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο λόγω του έντονου και παράλογου φόβου για κάποιες πτυχές της σχολικής ζωής. Τα συμπτώματα που εκδηλώνονται είναι τα εξής: Αόριστα σωματικά συμπτώματα, όπως στομαχόπονοι, πονοκέφαλοι κλπ. Απουσίες επί πέντε ή περισσότερες μέρες από το σχολείο λόγω αυτών των συμπτωμάτων τα οποία εμφανίζονται κατά κύριο λόγο το πρωί. Κατά την προετοιμασία για το σχολείο εκδηλώνονται συμπτώματα αντικοινωνικής συμπεριφοράς, όπως εκρήξεις θυμού, επιθετικότητα κ.ά. τα οποία επιδεινώνονται κατά τη στιγμή της αναχώρησης ή κατά την άφιξη στο σχολικό χώρο. Συνήθως υπάρχουν ελάχιστα συμπτώματα κατά τα σαββατοκύριακα και τις διακοπές, ενώ εμφανίζονται την Κυριακή το βράδυ και τη Δευτέρα το πρωί. Το παιδί αναζητά τους γονείς του κατά την παραμονή στο σχολείο και θέλει να γυρίσει στο σπίτι. Τα συμπτώματα ξεκινούν Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο.
Το παιδί σε όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητές του φαίνεται υγιές και ενεργητικό.

content
psychologynnet.gr

Ποιοι είναι οι δισταγμοί των εφήβων πριν κάνουν σεξ για πρώτη φορά;

Οι βασικότεροι δισταγμοί αφορούν το φόβο της έκθεσης και το φόβο της αποτυχίας (περισσότερο στο αγόρι). Οι φόβοι και οι δισταγμοί του κοριτσιού έγκειται περισσότερο στο φόβο του «ψυχικού ανοίγματος», της έκθεσης, στο αν θα αρέσει γενικότερα, και ειδικά το σώμα της. Συχνά επίσης υπάρχει μια αγωνία σχετικά με τη διαδικασία της διείσδυσης και το αν θα νιώσει πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή αλλά και γενικότερα το «αν θα νιώσει κάτι» με την έννοια του αν θα είναι «επαρκής» όπως οι άλλες γυναίκες.
Στο αγόρι οι δισταγμοί αυτοί εστιάζονται περισσότερο στο φόβο του «αν θα τα καταφέρει» και «αν θα αποδειχτεί αρκετά δυνατός όπως οι άλλοι άντρες». Επίσης, σε ανατομικά στοιχεία που αποδεικνύουν κατά την κοινή νοοτροπία την ανδρική του επάρκεια, όπως, π.χ., το μήκος του πέους, τη σκληρότητα κ.ά.

content
psychologynnet.gr

Σχολική άρνηση

Πολλά παιδιά που πηγαίνουν για πρώτη φορά σχολείο, μπορεί να αρνηθούν να πάνε σχολείο. Το γεγονός αυτό δημιουργεί σημαντική ένταση και δυσκολία χειρισμών τόσο στους γονείς όσο και στους εκπαιδευτικούς. Είναι σημαντικό, σε πρώτο στάδιο, να εκτιμηθεί ο «βαθμός» της άρνησης του παιδιού, με άλλα λόγια εάν πρόκειται απλά για ένα αρχικό άγχος προσαρμογής στο οποίο το παιδί χρειάζεται απλά ένα χρονικό διάστημα για να κάνει μια ομαλή μετάβαση και να προσαρμοστεί σε μια νέα κατάσταση. Σε άλλες περιπτώσεις, όμως, το παιδί μπορεί να εκδηλώνει έντονο άγχος, να παραπονιέται από το βράδυ αλλά και το πρωί ότι δεν θέλει να πάει στο σχολείο, να κλαίει και να εμφανίζει ψυχοσωματικά συμπτώματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σημαντικό να αναζητηθούν τα αίτια του άγχους: αν αφορούν τη σχέση μεταξύ γονέα-παιδιού, τη δυσκολία και το άγχος αποχωρισμού τους (πολλές φορές και ο ίδιος ο γονέας δυσκολεύεται να αποχωριστεί το παιδί και να το «απελευθερώσει» σε μια νέα πορεία της ζωής του) καθώς επίσης και τις ιδέες ή αντιλήψεις που μπορεί να έχουν μεταφερθεί στο παιδί σχετικά με το σχολείο, τους δασκάλους, τα μαθήματα κ.ά. Για παράδειγμα, κάτι μπορεί να το έχει τρομάξει πολύ και να έχει παρανοήσει σε σημαντικό βαθμό. Επίσης, μια τραυματική εμπειρία του παιδιού με άλλα παιδιά στη γειτονιά ή αλλού μπορεί να του έχει δημιουργήσει μια δυσκολία ένταξης και αλληλεπίδρασης σε ομάδες κ.ά.