ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Πώς αντιμετωπίζεται ένα υπερκινητικό παιδί;

Η υπερκινητικότητα είναι μια συμπεριφορά εξαντλητική για το παιδί και για τους γονείς. Ένα παιδί μπορεί να είναι υπερκινητικό όταν νιώθει ιδιαίτερο άγχος ή καταθλιπτική διάθεση λόγω κάποιας πρόσφατης απώλειας ή δυσάρεστου γεγονότος. Επίσης είναι σημαντικό να αποκλείεται, μέσω ειδικής διαγνωστικής αξιολόγησης, ότι δεν εμφανίζει την ειδική διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας καθώς, σε αυτή την περίπτωση, θα χρειαστεί ειδική αντιμετώπιση στο σχολείο και στο σπίτι. Η στάση των γονιών σε κάθε περίπτωση είναι σημαντική. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της ειδικής διαταραχής το παιδί δεν είναι πράγματι σε θέση να ελέγξει την προσοχή και τη συμπεριφορά του και να υπακούσει για πολλή ώρα σε υποδείξεις ή οδηγίες. Εμείς πρέπει να του μιλάμε πάντα απλά και καθαρά, να εστιάζουμε απόλυτα το βλέμμα μας σε αυτό και να φροντίζουμε να μην υπάρχουν ερεθίσματα στο χώρο που αποσπούν εύκολα την προσοχή του, π.χ. μουσική, θόρυβος από ανοιχτά παράθυρα κλπ.

content
psychologynnet.gr

Πώς «μιλούν» τα παραμύθια στον ψυχικό κόσμο του παιδιού;

Τα παραμύθια αποτελούν μικρά αφηγήματα που παρέχουν στο παιδί καταρχάς τη δυνατότητα υποδοχής στον κόσμο της φαντασίας και περιπλάνησης σε αυτόν με ασφαλή και οριοθετημένο τρόπο. Το παιδί μπορεί να παρέμβει, μέσω των ηρώων του παραμυθιού, στον φαντασιακό κόσμο και να εκφράσει τις σκέψεις και τις επιθυμίες του, να διεκδικήσει την πλοκή και την έκβαση της ιστορίας του… Έτσι ασκείται και ενδυναμώνεται η φαντασία του…
Οι συμβολισμοί και οι μεταφορές του παραμυθιού συμβάλλουν στην κατανόηση σύνθετων και πολύπλοκων εννοιών όπως είναι η οικογένεια, ο αποχωρισμός και ο θάνατος, η ζήλεια, ο ανταγωνισμός κ.ά. Παράλληλα, μέσα στον συμβολικό κόσμο του παραμυθιού το παιδί έρχεται σε επαφή με υπαρξιακά άγχη και ανησυχίες της ηλικίας του και βρίσκει ανακούφιση σε αυτά. Τέλος, το παραμύθι συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση διδάσκοντας, μέσα από τους ήρωες και τις δράσεις τους, κοινωνικά αποδεκτές συμπεριφορές, κανόνες και αξίες του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου και της ομάδας. Ο κάθε ήρωας αποτελεί πρότυπο μίμησης και το παιδί εξοικειώνεται με πολύπλοκες έννοιες όπως είναι η τιμωρία και η επιβράβευση για μια πράξη, το δίκαιο και το άδικο, το καλό και το κακό… Η διαδικασία αυτή αποτελεί μια «γέφυρα» υποδοχής στην αλήθεια και τις αξίες της ευρύτερης κοινωνίας.

content
psychologynnet.gr

Τα νανουρίσματα

Τα νανουρίσματα αποτελούσαν πάντα, σε πολλές κοινωνίες, έναν παραδοσιακό τρόπο με τον οποίο οι γονείς προσπαθούσαν να ηρεμήσουν, να καθησυχάσουν, να προσεγγίσουν αλλά και να βοηθήσουν το παιδί τους να αποκοιμηθεί. Πρόκειται ουσιαστικά για τραγούδια αγάπης, θαυμασμού και επιβράβευσης για το παιδί, για μελωδίες που μπορούν να αναδείξουν το γονεϊκό ρόλο και στίχους που μπορούν να συμβάλλουν στην εκτόνωση των δυσχερειών ενός γονιού σε έναν ακροατή που δεν κατανοεί ακόμη τον προφορικό λόγο. Για μια σαν «μαγική παρέμβαση» του γονιού που μπορεί τελικά να ασκήσει τον έλεγχο και να οδηγήσει το παιδί στον ύπνο.

Παράλληλα, η διαδικασία αποκοίμισης ενός παιδιού σε βρεφική ηλικία κυρίως αποτελεί μια βασική και σημαντική στιγμή συνύπαρξης αλλά και αποχωρισμού από τη μητέρα και ως τέτοια είναι θεμελιώδους σημασίας για τη δημιουργία και ισχυροποίηση του πρωταρχικού δεσμού. Μικροί αποχωρισμοί που λαμβάνουν χώρα όχι μόνο κάθε βράδυ αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας που το παιδί ακολουθεί το πρόγραμμα του ύπνου του. Τα νανουρίσματα λοιπόν αποτελούν ένα σημαντικό μέσο με το οποίο το παιδί από τη συνύπαρξη με τη μητέρα ηρεμεί σταδιακά και μεταβαίνει στη διαδικασία του ύπνου.

content
psychologynnet.gr

Η εμμονή ενός εφήβου με την καθαριότητα και τον καλλωπισμό…

Η εμμονή ενός εφήβου με την καθαριότητα, τον καλλωπισμό κτλ. μπορεί να συνδέεται με την αναπτυξιακή φάση που διανύει και με τον τρόπο που βιώνει τη σχέση του με το σώμα του και την εικόνα του γενικότερα. Όλοι οι έφηβοι άλλωστε ασχολούνται έντονα με την εικόνα τους και τον προσωπικό τους καλλωπισμό. Όταν, όμως, η συμπεριφορά αυτή ξεπερνά τα όρια και γίνεται εμμονή με την καθαριότητα, τα μικρόβια, την τάξη, την καθαριότητα των ρούχων κ.ά. τότε περνάμε στα όρια της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής και της κατάθλιψης. Σε αυτή την περίπτωση η έντονη ενασχόληση με την καθαριότητα και την υγιεινή αποτελεί απλά ένα σύμπτωμα ψυχικής διαταραχής και οι γονείς αλλά και ο ειδικός που πρέπει να συμβουλευτούν πρέπει να ασχοληθούν θεραπευτικά με τα ασυνείδητα αίτια του συμπτώματος που μπορεί να είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση, ο φόβος της ενηλικίωσης και της σεξουαλικής ωρίμανσης. Σε λίγες περιπτώσεις, η έντονη ενασχόληση με την καθαριότητα που προκύπτει ξαφνικά και ενώ το παιδί δεν είχε τέτοιες συνήθειες μπορεί να αποτελεί και ένδειξη περιστατικού σεξουαλικής κακοποίησης.