ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Πώς μπορώ να μάθω στο παιδί μου να εκτιμά τα δώρα που παίρνει;

Το προσωπικό παράδειγμα και ο τρόπος με τον οποίο αντιδράτε εσείς  όταν σας προσφέρονται δώρα και γενικότερα η συμπεριφορά σας σχετικά με τα υλικά αγαθά είναι σίγουρα το πιο σημαντικό πρότυπο μίμησης για τα παιδιά. Παράλληλα, η επιβράβευση όταν είναι ευγενικός/ή και λέει «ευχαριστώ» είναι πολύ σημαντική και όχι μόνο η παρατήρηση όταν δεν συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο.  Το πρόβλημα με την υπερπροσφορά δώρων που λαμβάνουν συνήθως στις μέρες μας τα παιδιά είναι ότι, με αυτό τον τρόπο, δεν τους επιτρέπεται να αντιληφθούν την αξία της προσφοράς και της συγκεκριμένης χειρονομίας. Περισσότερο βιώνουν και τα ίδια τελικά μια υπερπληθώρα ερεθισμάτων που δεν τα ενεργοποιεί δημιουργικά και δεν τα βοηθά να αλληλεπιδράσουν με τα άλλα παιδιά σε όλη αυτή τη διαδικασία. Δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να κατασκευάσουν ένα δώρο και να προσφέρουν σε ένα φίλο τους, ή να φτιάξουν ευχαριστήριες κάρτες και να δώσουν σε όλους όσους τους προσέφεραν δώρα. Και, βέβαια, δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να σκεφτούν και να δημιουργήσουν τα δικά τους παιχνίδια στο χώρο ή με τα δικά τους υλικά. Τέλος, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον για το παιδί να μπει σε μια διαδικασία προσφοράς κάποιων από τα δώρα του για ένα συγκεκριμένο σκοπό, για παράδειγμα, για μια φιλανθρωπική οργάνωση, και να συμμετέχει ενεργά και δημιουργικά σε μια τέτοια διαδικασία.

content
psychologynnet.gr

Τα νανουρίσματα

Τα νανουρίσματα αποτελούσαν πάντα, σε πολλές κοινωνίες, έναν παραδοσιακό τρόπο με τον οποίο οι γονείς προσπαθούσαν να ηρεμήσουν, να καθησυχάσουν, να προσεγγίσουν αλλά και να βοηθήσουν το παιδί τους να αποκοιμηθεί. Πρόκειται ουσιαστικά για τραγούδια αγάπης, θαυμασμού και επιβράβευσης για το παιδί, για μελωδίες που μπορούν να αναδείξουν το γονεϊκό ρόλο και στίχους που μπορούν να συμβάλλουν στην εκτόνωση των δυσχερειών ενός γονιού σε έναν ακροατή που δεν κατανοεί ακόμη τον προφορικό λόγο. Για μια σαν «μαγική παρέμβαση» του γονιού που μπορεί τελικά να ασκήσει τον έλεγχο και να οδηγήσει το παιδί στον ύπνο.

Παράλληλα, η διαδικασία αποκοίμισης ενός παιδιού σε βρεφική ηλικία κυρίως αποτελεί μια βασική και σημαντική στιγμή συνύπαρξης αλλά και αποχωρισμού από τη μητέρα και ως τέτοια είναι θεμελιώδους σημασίας για τη δημιουργία και ισχυροποίηση του πρωταρχικού δεσμού. Μικροί αποχωρισμοί που λαμβάνουν χώρα όχι μόνο κάθε βράδυ αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας που το παιδί ακολουθεί το πρόγραμμα του ύπνου του. Τα νανουρίσματα λοιπόν αποτελούν ένα σημαντικό μέσο με το οποίο το παιδί από τη συνύπαρξη με τη μητέρα ηρεμεί σταδιακά και μεταβαίνει στη διαδικασία του ύπνου.

content
psychologynnet.gr

Φοβάμαι τα μαθηματικά!

Αποτελεί πράγματι ένα πολύ συχνό φαινόμενο μεταξύ των μαθητών το άγχος και ο φόβος που συνοδεύει τα μαθηματικά και οτιδήποτε σχετίζεται με αυτά (μάθημα, βιβλία, αριθμοί κ.ά.). Αυτό που βιώνουν οι μαθητές είναι μια έντονη ανησυχία και μόνο στην προσμονή του μαθήματος ή της μελέτης των μαθηματικών συνοδευόμενης από ένα αίσθημα ματαίωσης ότι υπάρχει τρόπος βελτίωσης σε αυτό. Τα παιδιά φοβούνται τα μαθηματικά γιατί συχνά τα συνδέουν με αποτυχία, ντροπή, αρνητική έκθεση στην τάξη αλλά και με αίσθημα αδυναμίας και ανεπάρκειας.

Όπως αναφέρεται, τα αίτια του φόβου για τα μαθηματικά οφείλονται κυρίως σε λανθασμένους τρόπους διδασκαλίας που εστιάζουν στην απομνημόνευση αλλά και στην εύρεση του «σωστού/ λάθους» μη δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία της επιτυχίας με άλλους τρόπους. Από τη φύση τους τα μαθηματικά έχουν μόνο μια σωστή απάντηση οπότε για τους μαθητές η διδασκαλία τους καταλήγει να αποτελεί έναν αυστηρό μονόδρομο επιτυχίας (αν βρουν τη σωστή απάντηση) ή αποτυχίας (αν δεν την βρουν)! Παράλληλα, τα μαθηματικά σπάνια διδάσκονται και με άλλους, πιο δημιουργικούς τρόπους (όπως είναι για παράδειγμα το θεατρικό παιχνίδι, οι κατασκευές, τα οπτικοακουστικά βοηθήματα κ.ά.) παρουσιάζοντας παράλληλα τους τρόπους με τους οποίους οι έννοιες που μαθαίνουν βρίσκουν εφαρμογή, συνδέονται με την καθημερινότητά μας κλπ.

Ένας δεύτερος λόγος είναι το γεγονός ότι η διδασκαλία των μαθηματικών δεν λαμβάνει υπόψη της στις περισσότερες περιπτώσεις τους διαφορετικούς τρόπους μάθησης που έχει κάθε παιδί καταλήγοντας με αυτό τον τρόπο και πάλι στην αποθάρρυνσή τους.

Ο φόβος για τα μαθηματικά οφείλεται επίσης σε πολλούς μύθους, όπως είναι για παράδειγμα το ότι γεννιόμαστε με αυτή την “κλίση”, ότι τα κορίτσια εκ φύσεως δεν έχουν κλίση στα μαθηματικά κ.ά. Ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή που η τεχνολογία αποτελεί πλέον το επίκεντρο των εξελίξεων, είναι σημαντικό κάθε παιδί να έχει εξοικείωση με τους αριθμούς, τα μαθηματικά αλλά κυρίως τη συλλογιστική και τη φιλοσοφία που τα συνοδεύει! Η διαδικασία αυτή αποτελεί ένα πολύ βασικό εργαλείο εκπαίδευσης για κάθε μαθητή!

content
psychologynnet.gr

Πώς «μιλούν» τα παραμύθια στον ψυχικό κόσμο του παιδιού;

Τα παραμύθια αποτελούν μικρά αφηγήματα που παρέχουν στο παιδί καταρχάς τη δυνατότητα υποδοχής στον κόσμο της φαντασίας και περιπλάνησης σε αυτόν με ασφαλή και οριοθετημένο τρόπο. Το παιδί μπορεί να παρέμβει, μέσω των ηρώων του παραμυθιού, στον φαντασιακό κόσμο και να εκφράσει τις σκέψεις και τις επιθυμίες του, να διεκδικήσει την πλοκή και την έκβαση της ιστορίας του… Έτσι ασκείται και ενδυναμώνεται η φαντασία του…
Οι συμβολισμοί και οι μεταφορές του παραμυθιού συμβάλλουν στην κατανόηση σύνθετων και πολύπλοκων εννοιών όπως είναι η οικογένεια, ο αποχωρισμός και ο θάνατος, η ζήλεια, ο ανταγωνισμός κ.ά. Παράλληλα, μέσα στον συμβολικό κόσμο του παραμυθιού το παιδί έρχεται σε επαφή με υπαρξιακά άγχη και ανησυχίες της ηλικίας του και βρίσκει ανακούφιση σε αυτά. Τέλος, το παραμύθι συμβάλλει στην κοινωνικοποίηση διδάσκοντας, μέσα από τους ήρωες και τις δράσεις τους, κοινωνικά αποδεκτές συμπεριφορές, κανόνες και αξίες του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου και της ομάδας. Ο κάθε ήρωας αποτελεί πρότυπο μίμησης και το παιδί εξοικειώνεται με πολύπλοκες έννοιες όπως είναι η τιμωρία και η επιβράβευση για μια πράξη, το δίκαιο και το άδικο, το καλό και το κακό… Η διαδικασία αυτή αποτελεί μια «γέφυρα» υποδοχής στην αλήθεια και τις αξίες της ευρύτερης κοινωνίας.