ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Πολλοί έφηβοι έχουν την τάση να μην πλένονται τόσο συχνά. Από που προέρχεται η τάση αυτή;

Η αλλαγή της συχνότητας τις περισσότερες φορές αφορά το ότι ως παιδιά ήταν υπεύθυνος κάποιος μεγάλος για να τους το υπενθυμίζει και να τους βοηθά σε αυτό. Κατά την εφηβεία η προσωπική υγιεινή αποτελεί πια μια πιο προσωπική υπόθεση οπότε και ο κάθε έφηβος εκδηλώνει έναν συγκεκριμένο τρόπο διαχείρισης στο θέμα αυτό. Ο πιο απλός λόγος βέβαια για τον οποίο οι έφηβοι παραμελούν την προσωπική τους υγιεινή είναι επειδή βαριούνται και δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει την αξία της καθημερινής προσωπικής υγιεινής και την ουσιαστική σημασία του να είμαστε καθαροί γιατί έτσι είμαστε πιο υγιείς και πιο ευχάριστοι στους άλλους και νιώθουμε καλύτερα. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις βέβαια, μόλις υπάρξει ενδιαφέρον για το αντίθετο φύλο, όλα αλλάζουν… Σαν να χρειάζονται ένα κίνητρο.
Ένας άλλος λόγος μπορεί να αφορά την αντίδραση που θέλουν να εκδηλώσουν είτε προς τους γονείς ή και στο σχολικό περιβάλλον εκφράζοντας έτσι τη δυσφορία και τη δυσαρέσκειά τους. Είναι γεγονός ότι το να είναι κανείς βρώμικος και να μυρίζει αποτελεί κάτι εξαιρετικά δυσάρεστο για τους άλλους γύρω του. Αυτός βέβαια είναι και ένας έμμεσος τρόπος για να τραβήξουν (έστω και με αρνητικό τρόπο) την προσοχή επάνω τους και μπορεί να αποτελεί και ένα ασυνείδητο μήνυμα προς το περιβάλλον ότι πρέπει να ασχοληθεί περισσότεροι μαζί τους. Οι έφηβοι βέβαια ποτέ δεν θέλουν να τους λένε τι να κάνουν και λαμβάνουν το «πρέπει» αντιδραστικά.
Ένας έφηβος βέβαια που κατ’ εξακολούθηση δεν συνηθίζει ένα πρόγραμμα προσωπικής υγιεινής εκφράζει σίγουρα και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση και εικόνα εαυτού που βιώνει. Μπορεί να μην φροντίζει το σώμα του και την εμφάνισή του επειδή νιώθει ότι «δεν αξίζει» γενικότερα και ότι έτσι δεν αξίζει ούτε μια καλή εξωτερική εμφάνιση και αισθητική σώματος. Επίσης ένας έφηβος που είναι ενοχοποιημένος και νιώθει ότι είναι ένα «κακό παιδί» μπορεί πολύ εύκολα με αυτό τον τρόπο να γίνει και ένα άσχημο και αντιαισθητικό παιδί μην φροντίζοντας το σώμα του και την καθαριότητά του.
Τέλος, να προσθέσουμε ότι η εφηβεία συνοδεύεται από απότομη και ραγδαία αύξηση των σωματικών διαστάσεων και οι αλλαγές αυτές μπορεί να δυσκολεύουν τους έφηβους να αποκτήσουν μια συγκεκριμένη και σταθερή εικόνα του «σωματικού» τους εαυτού. Για το λόγο αυτό μπορεί να νιώθουν φόβο και να αγωνιούν αν αναπτύσσονται φυσιολογικά τόσο στον τομέα της σωματικής διάπλασης και εμφάνισης όσο και στον τομέα της σεξουαλικής ικανότητας. Η αγωνία αυτή μπορεί να εκδηλώνεται και με την «παραμέληση» του σώματος και της προσωπικής υγιεινής.

content
psychologynnet.gr

Γιατί τα παιδιά λένε ψέματα;

Τα παιδιά μπορεί να πουν ψέματα για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών μπερδεύουν ακόμη τον κόσμο της πραγματικότητας με τον κόσμο της φαντασίας για αυτό και σε αυτή την ηλικία δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για ψέματα. Από την ηλικία των 6 ετών και άνω αρχίζουν να έχουν την ικανότητα να διακρίνουν την αλήθεια από την πραγματικότητα και τότε μπορούμε να κάνουμε λόγο για ψέματα. Σε αυτό το ηλικιακό φάσμα λοιπόν τα παιδιά μπορεί να πουν ψέματα για να καλύψουν μια αταξία και να αποφύγουν την τιμωρία, για να εντυπωσιάσουν τους φίλους τους και να γίνουν πιο αποδεκτοί στην ομάδα των συνομηλίκων, για να εντυπωσιάσουν και να κερδίσουν την αναγνώριση και την αποδοχή των γονιών. Σε ορισμένες περιπτώσεις βέβαια μπορεί να παρατηρούν συχνά και τους ενήλικες μέσα στην οικογένεια να λένε ψέματα, οπότε αυτό λειτουργεί ως πρότυπο συμπεριφοράς το οποίο απλά αντιγράφουν.

content
psychologynnet.gr

Η εμμονή ενός εφήβου με την καθαριότητα και τον καλλωπισμό…

Η εμμονή ενός εφήβου με την καθαριότητα, τον καλλωπισμό κτλ. μπορεί να συνδέεται με την αναπτυξιακή φάση που διανύει και με τον τρόπο που βιώνει τη σχέση του με το σώμα του και την εικόνα του γενικότερα. Όλοι οι έφηβοι άλλωστε ασχολούνται έντονα με την εικόνα τους και τον προσωπικό τους καλλωπισμό. Όταν, όμως, η συμπεριφορά αυτή ξεπερνά τα όρια και γίνεται εμμονή με την καθαριότητα, τα μικρόβια, την τάξη, την καθαριότητα των ρούχων κ.ά. τότε περνάμε στα όρια της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής και της κατάθλιψης. Σε αυτή την περίπτωση η έντονη ενασχόληση με την καθαριότητα και την υγιεινή αποτελεί απλά ένα σύμπτωμα ψυχικής διαταραχής και οι γονείς αλλά και ο ειδικός που πρέπει να συμβουλευτούν πρέπει να ασχοληθούν θεραπευτικά με τα ασυνείδητα αίτια του συμπτώματος που μπορεί να είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση, ο φόβος της ενηλικίωσης και της σεξουαλικής ωρίμανσης. Σε λίγες περιπτώσεις, η έντονη ενασχόληση με την καθαριότητα που προκύπτει ξαφνικά και ενώ το παιδί δεν είχε τέτοιες συνήθειες μπορεί να αποτελεί και ένδειξη περιστατικού σεξουαλικής κακοποίησης.

content
psychologynnet.gr

Πώς αντιμετωπίζεται ένα υπερκινητικό παιδί;

Η υπερκινητικότητα είναι μια συμπεριφορά εξαντλητική για το παιδί και για τους γονείς. Ένα παιδί μπορεί να είναι υπερκινητικό όταν νιώθει ιδιαίτερο άγχος ή καταθλιπτική διάθεση λόγω κάποιας πρόσφατης απώλειας ή δυσάρεστου γεγονότος. Επίσης είναι σημαντικό να αποκλείεται, μέσω ειδικής διαγνωστικής αξιολόγησης, ότι δεν εμφανίζει την ειδική διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας καθώς, σε αυτή την περίπτωση, θα χρειαστεί ειδική αντιμετώπιση στο σχολείο και στο σπίτι. Η στάση των γονιών σε κάθε περίπτωση είναι σημαντική. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της ειδικής διαταραχής το παιδί δεν είναι πράγματι σε θέση να ελέγξει την προσοχή και τη συμπεριφορά του και να υπακούσει για πολλή ώρα σε υποδείξεις ή οδηγίες. Εμείς πρέπει να του μιλάμε πάντα απλά και καθαρά, να εστιάζουμε απόλυτα το βλέμμα μας σε αυτό και να φροντίζουμε να μην υπάρχουν ερεθίσματα στο χώρο που αποσπούν εύκολα την προσοχή του, π.χ. μουσική, θόρυβος από ανοιχτά παράθυρα κλπ.