ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Δεν θέλει να πάει στο γιατρό…

Τα περισσότερα παιδιά, όταν πρόκειται να επισκεφτούν το γιατρό, νιώθουν άγχος προσμονής και φόβο. Συχνά μπορεί να νιώθουν και ενοχές, ότι δηλαδή έχουν κάνει κάτι κακό, και η επίσκεψη στο γιατρό εκλαμβάνεται ως «τιμωρία», ή ότι έχουν αρρωστήσει επειδή δεν ήταν καλά παιδιά, δεν έκαναν αυτό που έπρεπε κοκ. Κατά την προσμονή ή κατά τη διάρκεια της επίσκεψης επίσης φοβούνται τον αποχωρισμό από τους γονείς, ότι δηλαδή θα μείνουν μόνα τους με το γιατρό και οι γονείς θα περιμένουν στο χώρο αναμονής, ή ότι θα εξαφανιστούν κατά τη διάρκεια «μυστηριωδών» και τρομακτικών εξετάσεων. Φοβούνται επίσης τον πόνο, και κυρίως την ένεση. Φοβούνται επίσης το γιατρό και ερμηνεύουν με το δικό τους τρόπο τη συμπεριφορά του, για παράδειγμα τις απότομες κινήσεις του μπορεί να τις ερμηνεύουν ως απόρριψη και αντιπάθεια… Τέλος, φοβούνται το άγνωστο και ότι «συμβαίνει κάτι σοβαρό», πιο σοβαρό από ό, τι τους λένε οι γονείς τους, ότι θα μπουν στο νοσοκομείο και θα κάνουν χειρουργείο κοκ.

content
psychologynnet.gr

Οι έφηβοι & τα τυχερά παιχνίδια

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σε διεθνές επίπεδο μια αύξηση της ενασχόλησης των εφήβων με τα τυχερά παιχνίδια. Οι έφηβοι έχουν πρόσβαση σε αυτά, τα τυχερά παιχνίδια θεωρούνται ως ένας κοινωνικά αποδεκτός τρόπος ψυχαγωγίας και έκφρασης και ο έλεγχος της ενασχόλησής τους με αυτά καθίσταται ολοένα και πιο δυσχερής και ελλιπής. Οι έφηβοι μπορεί να αρχίσουν, σε αυτό το στάδιο της ζωής τους, την ενασχόληση με τα τυχερά παιχνίδια καταρχήν ως έναν τρόπο διασκέδασης αλλά και διαφυγής από την πραγματικότητα. Παράλληλα, η φύση των τυχερών παιχνιδιών παρέχει ένα πλαίσιο συναλλαγής με ανταγωνιστικότητα, στοιχείο σημαντικό της εξελικτικής φάσης που διανύουν. Μικρός αριθμός εφήβων όμως, σε αντίθεση με τους ενήλικες, ασχολείται με τα τυχερά παιχνίδια για οικονομικά οφέλη. Τέλος, στα δεδομένα της οικονομικής κρίσης οι έφηβοι φαίνεται να ασχολούνται περισσότερο με τα τυχερά παιχνίδια ως έναν τρόπο διαφυγής από την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα που νιώθουν σε πολλούς τομείς της ζωής τους και στον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσουν να εξελιχθούν μέσα σε αυτή καθώς και σε ένα έντονο αίσθημα απογοήτευσης από την κοινωνία.

content
psychologynnet.gr

Γιατί τα παιδιά ζωγραφίζουν;

Ένα από τα πιο συνηθισμένα θεάματα είναι, πράγματι, να βλέπουμε ένα παιδί να ζωγραφίζει. Είναι μια από τις πιο συνηθισμένες αλλά και αγαπημένες συνήθειες των παιδιών γι’ αυτό και συχνά οι γονείς έχουν πάντα μαζί τους χαρτί και μπογιές για να τους τα δώσουν και να τα απασχολήσουν με κάποιο τρόπο. Συχνά, επίσης, σε παιδότοπους, εστιατόρια, μέσα μαζικής μεταφοράς κ.ά. η ζωγραφική αποτελεί μια πολύ αγαπημένη ενασχόληση των παιδιών και εύκολα τα απορροφά και ασχολούνται με αυτή. Η ζωγραφική λοιπόν βοηθά το παιδί να εστιάσει και να συγκεντρωθεί γι’ αυτό και χρησιμοποιείται συχνά όταν ένα παιδί πρέπει να οριοθετηθεί σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Παράλληλα, αποτελεί μια συμπεριφορά παιχνιδιού μέσω της οποίας το παιδί εκφορτίζεται αλλά και ενεργοποιεί όλες τις σωματικές και νοητικές του λειτουργίες προς μια αναπαραστατική και δημιουργική δράση. Ας μην ξεχνάμε, βέβαια, ότι με αυτό τον τρόπο το παιδί εξασκεί και αναπτύσσει και δεξιότητες σε όλα τα πεδία μάθησης και με όλα τα συστήματα λειτουργίας (οπτικό, κινητικό κ.ά.). Τέλος, η ζωγραφική «προετοιμάζει» το παιδί για διάφορα θέματα που αντιμετωπίζει στο παρόν και το μέλλον της ανάπτυξής του και τα οποία δεν μπορούν να εκφραστούν ή να τεθούν υπό διαχείριση με άλλο τρόπο, κυρίως δημιουργικά…

 

content
psychologynnet.gr

Το παιδί μου με φωνάζει με το μικρό μου όνομα… Είναι φυσιολογικό;

Σε παιδιά προσχολικής ηλικίας συχνά αρέσει να δοκιμάζουν αυτή τη συμπεριφορά σαν μια προσπάθεια μίμησης των «μεγάλων» και σαν να θέλουν να νιώσουν όπως εκείνοι. Έτσι, επαναλαμβάνουν τα ονόματα που ακούν να φωνάζουν οι μεγάλοι μεταξύ τους και νιώθουν κι εκείνα «μεγάλα» και ισότιμα με αυτούς. Πολλές φορές, μάλιστα, χαμογελούν θριαμβευτικά όταν το κάνουν αυτό, σαν να έχουν καταφέρει να ξεγελάσουν κάποιον ή σαν να έχουν κάνει μια φάρσα. Πρόκειται για μια συμπεριφορά που αλλάζει καθώς το παιδί μεγαλώνει αλλά πολλοί γονείς ανησυχούν και στενοχωριούνται γι’ αυτό. Εάν πράγματι συμβαίνει αυτό, είναι καλό να μιλήσετε στο παιδί και να του εξηγήσετε γιατί θα θέλατε να έχετε το δικό σας ξεχωριστό «τίτλο» μέσα στην οικογένεια, της μαμάς ή του μπαμπά, που σας αρέσει πολύ και ότι μόνο εκεί μπορείτε να το έχετε αυτό. Αυτή η συζήτηση μπορεί να είναι μια καλή ευκαιρία για να του μιλήσετε και για άλλους παρόμοιους τίτλους , όπως της «θείας», της «νονάς» κ.ά. και για τη σημασία που έχουν.