ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Η κόρη μου, 5 ετών, λέει συνέχεια ότι είναι χοντρή…

Είναι σίγουρα παράξενο να ακούς ένα μικρό κορίτσι να περιγράφει έτσι τον εαυτό της και, μάλιστα, να επιμένει σε αυτό. Από εξελικτική άποψη δεν είναι αναμενόμενο ή φυσιολογικό σε αυτή την ηλικία να την απασχολεί αυτή η αίσθηση του εαυτού της και η εικόνα του σώματός της και, σίγουρα, αυτό αντανακλά περισσότερο κάτι που έχει ακούσει να λέγεται γύρω της παρά κάτι που έχει σκεφτεί ή νιώθει η ίδια. Στην κοινωνία μας επικρατεί ιδιαίτερα μια έμφαση στη λεπτή σιλουέτα και στο να είναι κανείς αδύνατος και αυτά τα μηνύματα κάπου θα τα έχει ακούσει και η ίδια: στην τηλεόραση, στο σχολείο, στη γειτονιά… Επίσης, είναι πολύ πιθανό να τα ακούει και μέσα στο σπίτι εάν οι γονείς τρέφουν ιδιαίτερη ανησυχία για τη σιλουέτα τους και το θέμα τροφή/διατροφή αποτελεί μια έντονη ενασχόληση μέσα στην οικογένεια.
Παρόλα αυτά, σε αυτή την ηλικία, είναι πολύ πιθανό ότι δεν κατανοεί ακριβώς τι λέει και ότι απλά μιμείται κάτι που έχει ακούσει. Είναι όμως σημαντικό οι γονείς να αρχίσουν να ενημερώνουν έγκαιρα το παιδί τους για το σώμα και τις λειτουργίες του και να το βοηθήσουν να αναπτύξει μια υγιή εικόνα και σχέση με το σώμα του. Εσείς μπορείτε να την ρωτήσετε τι ακριβώς εννοεί όταν λέει ότι είναι χοντρή και τι σημαίνει αυτό… Μπορείτε επίσης να της μιλήσετε για το ανθρώπινο σώμα, ότι δηλαδή έχει διάφορα χαρακτηριστικά και διαστάσεις και αποτελείται από λίπος, νερό κλπ. Ότι το λίπος αποτελεί ένα φυσιολογικό συστατικό του ανθρώπινου σώματος, όπως είναι το τα κόκκαλα ή το δέρμα, και ότι χρειαζόμαστε λίπος στο σώμα μας προκειμένου να επιβιώσουμε. Και, βέβαια, τέλος, ότι το λίπος αλλά, πολλές φορές, και μερικά περιττά κιλά αποτελούν και αυτά μέρος της ζωής μας και είναι κάτι φυσιολογικό με το οποίο δεν χρειάζεται να τρομάζουμε.

content
psychologynnet.gr

Ο έφηβος γιος μας μιλάει άσχημα και χυδαία…

Όταν ένας έφηβος αλλάζει συμπεριφορά και αρχίζει να μιλά άσχημα και επιθετικά, σίγουρα πρέπει να σταθούμε σε αυτή την αλλαγή συμπεριφοράς του και να διερευνήσουμε τα αίτιά της. Θα πρέπει καταρχήν να εκτιμήσουμε αν είναι κάτι παροδικό ή αν η συμπεριφορά αυτή εμμένει και δεν αλλάζει. Οι έφηβοι συχνά πειραματίζονται με διάφορους ρόλους και συμπεριφορές προκειμένου να ανακαλύψουν τον εαυτό τους… Ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι να αξιολογήσουμε το περιβάλλον του σχολείου καθώς επίσης και τις παρέες του που μπορεί να αιτιολογούν τη συμπεριφορά αυτή. Μπορεί να έχει κάνει μια νέα παρέα στην οποία όλοι εκφράζονται με αυτό τον τρόπο και ο ίδιος φοβάται να είναι διαφορετικός. Εάν κάτι από τα παραπάνω δεν ισχύει και η συμπεριφορά εμμένει, τότε σίγουρα θα πρέπει να δούμε γιατί κατά βάση είναι τόσο πολύ θυμωμένος και μιλάει με αυτό τον τρόπο. Μιλάνε και άλλοι μέσα στο σπίτι με αυτό τον τρόπο και απλά τους μιμείται; Υπάρχει στάση επικριτική και απορριπτική προς τον ίδιο που τον κάνει να νιώθει εγκλωβισμένος και ο μόνος τρόπος άμυνάς του είναι οι βρισιές και οι άσχημες χειρονομίες; Θα είναι πολύ βοηθητικό για τον έφηβο το να μπορέσουμε να κατανοήσουμε σε βάθος αλλά και παράλληλα να οριοθετήσουμε τη συμπεριφορά που ο ίδιος μπορεί να μην γνωρίζει ακριβώς πώς να σταματήσει.

content
psychologynnet.gr

Πώς νιώθει ένα παιδί όταν ακούει μια ιστορία;

Όταν ένα παιδί ακούει μια ιστορία (π.χ παραμύθι, μύθο κ.ά.) εισέρχεται στον κόσμο της φαντασίας, γεγονός το οποίο σηματοδοτεί αυτόματα την είσοδο και την αποδοχή του στον κόσμο του επιτρεπτού, του παιγνιώδους, του χαλαρού, και τοποθετείται εκ νέου μέσα σε αυτόν. Με άλλα λόγια εισέρχεται σε έναν νέο κόσμο, μια νέα πραγματικότητα στην οποία όμως μπορεί να «σκηνοθετήσει» τη δική του πραγματικότητα βάσει των ηρώων και της πλοκής της ιστορίας που εξελίσσεται εκείνη τη στιγμή. Το γεγονός αυτό καθαυτό του παρέχει μια αίσθηση δύναμης αλλά και μια νέα δυνατότητα σκηνοθεσίας των πραγμάτων έτσι όπως εκείνο επιθυμεί τη δεδομένη χρονική στιγμή και με τον τρόπο που εκφράζει τη δική του πραγματικότητα. Παράλληλα προβάλλει, μέσα από τα στοιχεία της ιστορίας, το δικό του ψυχικό υλικό, δηλαδή τις φαντασιώσεις, τις ενδοψυχικές συγκρούσεις, τις επιθυμίες του που βρίσκουν όμως έτσι μια σημαντική διέξοδο έκφρασης και επαναδιαπραγμάτευσης.

content
psychologynnet.gr

Τα παιδιά φοβούνται το σκοτάδι

Τα περισσότερα παιδιά φοβούνται το σκοτάδι και ο φόβος αυτός είναι πολύ αληθινός. Συχνά ζητούν να έχουν ένα φως ανοιχτό για να κοιμηθούν χωρίς να φοβούνται, ή ένα αγαπημένο παιχνίδι για τον ύπνο. Ο φόβος για το σκοτάδι ξεκινά περίπου στην ηλικία που τα παιδιά είναι αρκετά μεγάλα πια ώστε να έχουν την αίσθηση της φαντασίας, δηλαδή ουσιαστικά από την ηλικία των 2-3 ετών. Σε αυτή την ηλικία είναι αρκετά μεγάλα πια για να φαντάζονται διάφορα πράγματα αλλά όχι αρκετά «σοφά» για να διακρίνουν τη φαντασία από την πραγματικότητα. Έτσι, πολύ εύκολα το άγνωστο μετατρέπεται σε φόβο. Αν σε όλα αυτά προστεθεί και το γεγονός ότι το βράδυ οι δυνατότητες απόσπασης της προσοχής τους είναι πολύ λιγότερες, τότε μια απλή σκιά στην κουρτίνα του παιδικού δωματίου εύκολα μετατρέπεται σε ένα τέρας με τρία κεφάλια… Η τηλεόραση παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία των φόβων που γεννώνται στο σκοτάδι. Οι εικόνες και οι ήχοι από την τηλεόραση, ενώ μπορεί να φαίνονται «απλοί» σε έναν ενήλικα, δημιουργούν πολύ υψηλή διέγερση στο μυαλό των παιδιών και μπορεί να προκαλέσουν τρόμο. Και τα βιβλία επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο καθώς μπορεί να περιέχουν εικόνες που είναι τρομακτικές και προκαλούν την ήδη ενεργή φαντασία των παιδιών γεννώντας ένα σωρό ιδέες που τους «επισκέπτονται» και πάλι όταν κοιμούνται μόνα τους στο κρεβάτι. Τέλος, σημαντικό ρόλο παίζουν και πολλές φράσεις-εκφοβισμοί που χρησιμοποιούν οι γονείς χωρίς να συνειδητοποιούν τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνονται στο μυαλό των παιδιών. Για παράδειγμα, «αν δεν προσέχεις, θα σε αρπάξει ο σκουπιδιάρης». Μπορεί να φαίνεται μια αθώα φράση εκφοβισμού, παρόλα αυτά θέτει γερές βάσεις για νυχτερινές επισκέψεις φόβων και …τεράτων στο σκοτάδι της νύχτας.