ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

content
psychologynnet.gr

Πώς εκδηλώνεται η σχολική φοβία;

Η σχολική φοβία περιγράφει την έντονη άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο λόγω του έντονου και παράλογου φόβου για κάποιες πτυχές της σχολικής ζωής. Τα συμπτώματα που εκδηλώνονται είναι τα εξής: Αόριστα σωματικά συμπτώματα, όπως στομαχόπονοι, πονοκέφαλοι κλπ. Απουσίες επί πέντε ή περισσότερες μέρες από το σχολείο λόγω αυτών των συμπτωμάτων τα οποία εμφανίζονται κατά κύριο λόγο το πρωί. Κατά την προετοιμασία για το σχολείο εκδηλώνονται συμπτώματα αντικοινωνικής συμπεριφοράς, όπως εκρήξεις θυμού, επιθετικότητα κ.ά. τα οποία επιδεινώνονται κατά τη στιγμή της αναχώρησης ή κατά την άφιξη στο σχολικό χώρο. Συνήθως υπάρχουν ελάχιστα συμπτώματα κατά τα σαββατοκύριακα και τις διακοπές, ενώ εμφανίζονται την Κυριακή το βράδυ και τη Δευτέρα το πρωί. Το παιδί αναζητά τους γονείς του κατά την παραμονή στο σχολείο και θέλει να γυρίσει στο σπίτι. Τα συμπτώματα ξεκινούν Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο.
Το παιδί σε όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητές του φαίνεται υγιές και ενεργητικό.

content
psychologynnet.gr

Ποιοι είναι οι δισταγμοί των εφήβων πριν κάνουν σεξ για πρώτη φορά;

Οι βασικότεροι δισταγμοί αφορούν το φόβο της έκθεσης και το φόβο της αποτυχίας (περισσότερο στο αγόρι). Οι φόβοι και οι δισταγμοί του κοριτσιού έγκειται περισσότερο στο φόβο του «ψυχικού ανοίγματος», της έκθεσης, στο αν θα αρέσει γενικότερα, και ειδικά το σώμα της. Συχνά επίσης υπάρχει μια αγωνία σχετικά με τη διαδικασία της διείσδυσης και το αν θα νιώσει πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή αλλά και γενικότερα το «αν θα νιώσει κάτι» με την έννοια του αν θα είναι «επαρκής» όπως οι άλλες γυναίκες.
Στο αγόρι οι δισταγμοί αυτοί εστιάζονται περισσότερο στο φόβο του «αν θα τα καταφέρει» και «αν θα αποδειχτεί αρκετά δυνατός όπως οι άλλοι άντρες». Επίσης, σε ανατομικά στοιχεία που αποδεικνύουν κατά την κοινή νοοτροπία την ανδρική του επάρκεια, όπως, π.χ., το μήκος του πέους, τη σκληρότητα κ.ά.

content
psychologynnet.gr

Σχολική άρνηση

Πολλά παιδιά που πηγαίνουν για πρώτη φορά σχολείο, μπορεί να αρνηθούν να πάνε σχολείο. Το γεγονός αυτό δημιουργεί σημαντική ένταση και δυσκολία χειρισμών τόσο στους γονείς όσο και στους εκπαιδευτικούς. Είναι σημαντικό, σε πρώτο στάδιο, να εκτιμηθεί ο «βαθμός» της άρνησης του παιδιού, με άλλα λόγια εάν πρόκειται απλά για ένα αρχικό άγχος προσαρμογής στο οποίο το παιδί χρειάζεται απλά ένα χρονικό διάστημα για να κάνει μια ομαλή μετάβαση και να προσαρμοστεί σε μια νέα κατάσταση. Σε άλλες περιπτώσεις, όμως, το παιδί μπορεί να εκδηλώνει έντονο άγχος, να παραπονιέται από το βράδυ αλλά και το πρωί ότι δεν θέλει να πάει στο σχολείο, να κλαίει και να εμφανίζει ψυχοσωματικά συμπτώματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σημαντικό να αναζητηθούν τα αίτια του άγχους: αν αφορούν τη σχέση μεταξύ γονέα-παιδιού, τη δυσκολία και το άγχος αποχωρισμού τους (πολλές φορές και ο ίδιος ο γονέας δυσκολεύεται να αποχωριστεί το παιδί και να το «απελευθερώσει» σε μια νέα πορεία της ζωής του) καθώς επίσης και τις ιδέες ή αντιλήψεις που μπορεί να έχουν μεταφερθεί στο παιδί σχετικά με το σχολείο, τους δασκάλους, τα μαθήματα κ.ά. Για παράδειγμα, κάτι μπορεί να το έχει τρομάξει πολύ και να έχει παρανοήσει σε σημαντικό βαθμό. Επίσης, μια τραυματική εμπειρία του παιδιού με άλλα παιδιά στη γειτονιά ή αλλού μπορεί να του έχει δημιουργήσει μια δυσκολία ένταξης και αλληλεπίδρασης σε ομάδες κ.ά.

content
psychologynnet.gr

Γιατί βρέχει ακόμη το κρεβατάκι του;

Αν ένα παιδί βρέχει το κρεβάτι του μέχρι την ηλικία των 5-6 ετών, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας και φυσικά οι γονείς δεν πρέπει να το μαλώνουν καθώς στην ηλικία αυτή, η νυχτερινή ενούρηση είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο που οφείλεται στην καθυστέρηση της ωρίμανσης του ουροποιητικού συστήματος και της «συνεργασίας» του με το μηχανισμό παραγωγής ούρων, αλλά και με τις διεργασίες του ύπνου. Τονίζεται, μάλιστα, ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι ενουρήσεις σταδιακά αραιώνουν και τελικά σταματούν, καθώς το παιδί μεγαλώνει, χωρίς να χρειαστεί οποιαδήποτε θεραπεία. Είναι σημαντικό, επίσης, να μην τονίζεται το συμβάν της νυχτερινής ενούρησης σαν να είναι πρόβλημα. Η αυτοεκτίμηση του παιδιού  μειώνεται σημαντικά όταν οι γονείς ή άλλα μέλη της οικογένειας σχολιάζουν αρνητικά το γεγονός. Η υπομονή και η κατανόηση είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να σταματήσει το παιδί να βρέχει το κρεβάτι του.